Jonas en z'n blog

http://keet11.wordpress.com

2008-01-04T17:20:00.000+01:00

Vanaf januari 2008 heb ik mijn blog "Jonas en z'n blog" verplaatst naar Wordpress. Mijn blogspot zal dus niet meer geupdate worden. U bent natuurlijk steeds welkom op het nieuwe adres:

http://keet11.wordpress.com

(Alle posts inclusief comments van dit blog werden overgezet naar wordpress)

Soulwaxmas - Review

2007-12-24T13:51:00.000+01:00

We zijn een kleine teleurstelling sinds gisteren. Soulwaxmas in Flanders Expo beloofde ons vele grote namen, het zou een groot feest worden. Dat we onze trein misten en daardoor een uur later arriveerden, was geen probleem. Wat wel een probleem geweest zou zijn, was wanneer mijn broer al niet eerder toegekomen zou zijn. Hij was nog bij de gelukkigen om een goedkope locker te huren waar wij onze spullen bij konden proppen. Mensen die te laat kwamen (we schrijven middernacht) en dik gekleed waren, hadden pech, alles volzet ...

More ...

Ik ben afgeleid

2007-12-22T14:19:00.000+01:00

Het is koud buiten, heel koud. Nog even en we hebben een witte kerst. In mijn hoofd is er echter helemaal geen reden om te feesten. Er is teveel gebeurd de laatste dagen en dat moet allemaal nog verwerkt worden. Daar komt dan nog eens bij dat het weer eens blokken geblazen is.

More ...

Music For Life

2007-12-18T23:33:00.000+01:00

Als ik één ding onthouden heb over vorig jaar, dan was het wel 1 oktober 2006, de dag dat ik Anneke tegenkwam. Maar ok, ik heb nog iets onthouden, namelijk de actie Music For Life van Studio Brussel vorig jaar in december. Mensen die mensen helpen via een heel simpel concept, is dat niet geweldig?

More ...

U was weer geweldig

2007-12-17T11:32:00.000+01:00

Ik beken schuld, ik heb het laatste onderdeel van de Miss België verkiezing gezien. Daar zag ik een kandidate die geen moeite deed om Nederlands te spreken, uitgejoeld werd door de halve zaal en vervolgens het kroontje kreeg. Dat de winnares amper Nederlands sprak is volgens de organisatrice Darline Devos absoluut niet erg. Neen, veel erger zou het geweest zijn moest Miss België geen mooi meisje geweest zijn, ofte: lelijke koeien die moeite doen om tweetalig te zijn, komen er bij mij niet in. Hoe wil dat mens dan ooit van de stempel "vleeskeuring" vanaf geraken vraag ik me dan af?

More ...

Mijn verhaal ...

2007-12-14T23:56:00.000+01:00

Eindelijk wordt het nog een beetje interessant hier. We kunnen hier weer beginnen over de examens. In principe de voorlaatste keer, nog 3 keer dus in de realiteit. Of mogen we er dit jaar toch nog eens vanuit gaan dat het zonder mislukkingen zal gaan?

Sinds vandaag ben ik er officieel mee bezig. Jawel! Vroeg opstaan, zijnde toch wel 9 uur, en er dan invliegen. Om dan een paar minuten later al af te wijken en de concentratie volledig te verliezen. Ja, dat is wel mijn grootste probleem. Ik ben er mij zeer hard van bewust en toch lijkt het keer op keer niet te lukken om langer dan 15 minuten mijn concentratie te bewaren. Maar laten we eens een beetje terugkijken in de tijd ...

More ...

Over Kerstbomen enzo

2007-12-11T23:45:00.000+01:00

Als een mens gaat fitnessen, dan komt men al eens wat te weten. Ik vang zo af en toe wel eens leuke weetjes op. Zo was er eens mister bodybuilder die zei dat hij geminderd was met z'n bicepstraining omdat hij last kreeg van z'n rug. Z'n armen werden gewoon te zwaar en het was niet meer houdbaar. Altijd lachen dan. Maar dan wel in stilte, want z'n armen waren nog steeds vrij imposant en ruzie stoken in een gebouw waar de verboden middelen aan de lopende band voorbijrollen (ik heb dat niet gezegd, u heeft het niet van mij gehoord!).

More ...

Klagen en zagen

2007-12-10T23:28:00.000+01:00

Terwijl half Vlaanderen het hier vorige week had over het nieuw lief van Tom Boonen en vanaf deze week over de nieuwe dienstregeling van de NMBS wil ik toch even zeggen dat het schoolgaan mij niet meer aanzet tot lachen. Ik ben het simpelweg beu. Het laatste jaar Handelswetenschappen aan EHSAL is tijdvullen met daarbij een thesis op wat mij betreft veel te weinig studiepunten. Als je dan weet dat ik dit jaar mijn thesis nog niet doe (omwille van oude puntensystemen), dan zal je wel begrijpen dat de verveling soms nogal zwaar toeslaat dezer dagen.

More ...

Praag nu ook met sneeuw!

2007-12-05T18:50:00.000+01:00

Praag is een wondermooie maar zeer koude stad, letterlijk en vooral in de herft/winter. Dat mochten we aan den lijve ondervinden, de één al wat meer dan de ander. Mijn handjes werden dan ook snel voorzien van 2 H&M (productplacement, pay me please) handschoenen. Dat deze het fotograferen bemoeilijke kon me niet veel schelen, ze vielen er toch al niet meer af, en dat was beter dan niets.

Praag is veel te groot om alles in 3 dagen gezien te krijgen. Met de map in de hand en de goedkope metrokaartjes in de zak trokken we de hele stad door, maar helaas, we zullen nog eens moeten terugkeren, er ontbreken Praagse zaken op ons palmares. Wat we wel zagen was overweldigend.

Een hotel waar we 30 euro per nacht (2 personen)voor betaalden, inclusief het ontbijt, de astronomische klok en het uitzicht vanop de toren ervan, het oude plein met de kerstmarkt, de Joodse wijk en z'n synagogen, de Praagse burcht en kathedraal, de mini-Eiffeltoren en het Spiegelpaleis dat er half bij hoorde, het Wenceslasplein met beeld en ga zo nog maar even verder, teveel om op te noemen.

Wat ons verder nog opviel was dat alles er zo verschrikkelijk goedkoop was. Bij het lezen van andere reisverslagen kwamen we steeds dezelfde opmerking tegen "je moet in een zijstraat van een zijstraat gaan eten, anders is het allemaal heel westers en dus duur". Allemaal larie en apekool. Zelfs wij arme studenten vinden 17 euro in een vrij sjiek ogende pizzeria niet veel voor een grote frisdrank, een lekkere pizza en dan nog een dessert. Voor de 2 weliswaar, niet per persoon. Eat that! Dat er veel souvenirwinkels waren, dat is wel een feit, maar ja, als de commerce werkt, waarom zou ze dan tegengehouden moeten worden? Toeristen zijn nu eenmaal koopgrage wezens.

Foto's komen binnenkort op mijn Flickr terecht, nog even geduld. Het zullen er wel weer genoeg zijn, want selecteren is mijn beste vak niet.

The Hives @ AB - Review

2007-12-03T15:14:00.000+01:00

Half 9 is geen uur om nog toe te komen in de AB, als je weet dat The Hives "Quit Your Dayjob" meegebracht hadden als eerste programma. Leve de NMBS in dit geval, anders hadden we zeker nog een stukje van de knotsgekke bende kunnen meepikken.

The Hives waren in het zwart gekleed, hun instrumenten in het wit, kan het symbolischer? Hun nieuwe album (The Black and White Album) was de zogezegde reden voor hun terugkeer naar België, maar eigenlijk konden ze ons gewoon niet missen ja. Ze speelden hit na hit en hitsten de zaal volledig op met hun geweldige "wij zijn geweldig gedoe" on stage. Zo was het bijvoorbeeld verboden om te stoppen met klappen.

Het publiek was aan de mindere kant. Beneden stonden pubers elkaar verrot te slaan, er werd gevochten om een stom drumstokje (iedereen stond ook naar de grond te kijken om te zien waar dat ene plectrum nu net gevallen was) en tenslotte waren er ook nog de tientallen bekertjes die richting podium vlogen. Ik geef het toe, op een bepaald moment was de quote "I've been here for an hour, and I only got 1 hit" geen goed idee. De bekertjes vlogen hem om de oren. Zanger Howlin' Pelle Almqvist begreep het ook niet goed toen hij weer op het toneel verscheen ...

Conclusie: het concert was geweldig, zo zouden er meer mogen zijn. Het publiek daarentegen was niet echt mijn ding. Gelukkig stond ik deze keer niet tussen het publiek voor het podium, maar op het eerste balkon aan de linkerkant, waar het veel rustiger was. Van mij mogen ze nog eens terugkomen.

Praag

2007-11-28T12:14:00.000+01:00

We trekken er even tussenuit. Anneke en ik zitten vanaf vanavond tot zondagmiddag in Praag. Even gaan checken of het daar zo geweldig is zoals ze overal in de boekjes schrijven. Het zal hier dus heel eventjes stil zijn, maar ik reken op jullie begrip. Net zoals bij de NMBS, daar moeten we ook altijd op begrip rekenen als een trein voor de zoveelste maal vertraging heeft. We wijken af, mijn excuses.

Het feestje dat begint in Praag, zal eindigen in Brussel. Zondagavond gaan we naar de Hives in de AB. Daar mag je uiteraard ook nog een verslagje van verwachten.

Cirque Du Soleil - Varekai

2007-11-26T23:10:00.000+01:00

25 November was een dag waar ik al -zo leek het toch- eeuwen op wachtte. Dan was het namelijk Cirque Du Soleil-tijd. Ik denk dat ik die kaarten hier al zeker een half jaar liggen had. Kaarten om ons één jaar samen zijn te vieren. Helemaal op tijd, aangezien dat zo ongeveer een maand geleden was. Vol goede moed trokken we naar Antwerpen waar een heuvellandschap -lees: de parking- ons opwachtte. Na een gevaarlijk tochtje, kwamen we veel te vroeg, maar dus wel goed op tijd aan bij Grand Chapiteau waar ze ons op zeer vriendelijke wijze binnenloodsten.

We zochten en vonden onze plaatsen, mooi voor het podium gelegen, op de laatste rij. Kwestie van niet te veel te spoilen zal ik me beperken qua inhoud van de show en gewoon zeggen dat ik het geweldig vond. Enkele acts sprongen er wel uit, vooral de finale was adembenemend (een finale moet natuurlijk adembenemend zijn!). Er was enkel iets te weinig 'actie' misschien zoals in de andere shows. De nadruk lag duidelijk op de choreografie.

Mooie liedjes duren nooit lang. Ook al was het twee maal een vol uur, het leek alsof het twee maal een kwartier was. Het applaus was oorverdovend en het was verdiend. Zelfs Anneke, die totaal niet van circus houdt, vond het best 'ok'.

Cirque Du Soleil is altijd een feest en een streling voor het oog. Moesten ze morgen opnieuw langskomen met een andere show, ik zou present zijn. Maak het geloofwaardiger en zeg "binnen een paar jaar" en ik teken nog steeds present. Ik ben helemaal betoverd. Mijn excuses als ik melig overkom.

Als toetje heb ik heel lang gezocht naar wat naar mijn mening één van de nog in mijn geheugen bewaarde acts was van Cirque Du Soleil, uit de show Dralion. KLIK

Interpol (Vorst Nationaal) - Review

2007-11-24T13:36:00.000+01:00

Overal file, maar toch nog gemakkelijk een parkeerplaatsje gevonden en nog op tijd de zaal ingeraakt. We zochten ons een zeteltje op de parterre en hoewel de zaal al redelijk vol stond, was ook dit nog een vrij gemakkelijke opdracht.

Blonde Redhead kon me niet echt bekoren. Allemaal een beetje te alternatief naar mijn goesting. Ik ben nooit echt fan geweest van dat soort muziek van het genre Duyster. Schiet mij niet af, ik vind dat nu eenmaal niet echt mijn ding. Schiet mij niet af als Blonde Redhead niet in die categorie past. Mijn excuses alvast.

Interpol was een ander paar mouwen. Ze vlogen er meteen in en Jonas was meteen verkocht. Ze speelden vrij strak, zonder echt veel naar het publiek om te kijken. Het publiek was in het begin dan ook vrij rustig. Maar dan plots zei de zanger"Thank you" en nog een paar bedankjes en het publiek ging helemaal uit z'n dak. Teleurstelling alom dus toen ze het podium verlieten.

Tot twee keer toe kwamen ze terug, om nog meer van al hun goeds tentoon te spreiden. Het overgrote deel van de nummers kwam uit hun CD's 'Antics' (2004) en 'Our love to admire' (2007), de plaat waar ze nu echt volledig mee doorgebroken zijn. Hun eerste plaat werd slechts zeer sporadisch ten berde gebracht, maar toch net voldoende, aangezien Anneke naast mij zat met een brede smile op haar mooie gezichtje. Ze was tegen het einde ook wel verkocht denk ik.

Vorst zat niet helemaal vol, maar ik denk niet dat Interpol daar last van gehad heeft. Roken is trouwens verboden in Vorst Nationaal, ook op het podium ja!

De Pappenheimers

2007-11-23T12:18:00.000+01:00

Woensdag naar een opname van de Pappenheimers geweest. Broer had een mail gekregen met dringende vraag of hij geen zin had om mee in het publiek te komen zitten, ze hadden volk te weinig. Braaf als we zijn doen we alles wat ze ons vragen.

De opname begon rond negen uur. De kokers stonden klaar, de kandidaten waren zenuwachtig, ook al faketen ze dat het niet zo was. In het echt ziet het er toch allemaal minder spectaculair uit. Het juiste camerastandpunt kan dus veel veranderen, idem voor de belichting. Wat niet wil zeggen dat het niet leuk was, integendeel. We hebben ons goed geamuseerd. Zeker toen het team links aan de overkant afviel en daarna het team rechts aan de overkant. Jawel, "ons" team zat in de finale en won deze dan ook nog eens met overtuiging.

Om de sfeer voor de anderen niet te verpesten zeg ik niet welke aflevering het juist was. Ik zeg ook niet welke bekende Vlamingen er in de kokers zaten, wie weet krijg ik anders nog een proces aan mijn been van Woestijnvis wegens het lekken van geheime informatie. Gezever dat laatste, dat geef ik toe.

Of ik in beeld kom? Geen idee. Ik zat op de derde rij, naast ons zat de moeder van de winnaars, dus wie weet ... helemaal op het einde, of wie weet, continu. Dat zien we dan nog wel. Ik weet nog niet wanneer, want dat zijn ze vergeten te vermelden. Slim! Wat we wel weten is dat het zeker voor herhaling vatbaar is. Nodig mij uit en ik kom terug!

De ontluikende computernerd emo

2007-11-20T23:39:00.000+01:00

Dat ben ik, volgens Xander De Rijcke.

Vandaag kwam hij even langs op EHSAL voor wat stand up comedy en het was super! Een uur lang kregen we lachkramp na lachkramp, bijna niet uit te houden. Reken daar dan nog bij dat eten verboden is in aula's en dan is het niet moeilijk te beseffen dat het zeer deed. Toegegeven, echt veel verhaal zat er niet in en het was soms nogal aan de platte kant. Maar ... is dat niet wat Jonas net zo geweldig vindt? En dat alles voor slechts één enkele euro, we klagen niet.

Meer van dat!

11.11.11.-Quiz

2007-11-19T14:49:00.000+01:00

Het kan allemaal afhangen van een paar puntjes. Dat bleek nog maar eens zaterdagavond op de 11.11.11.Quiz in Schiplaken. Bij een kruiswoordraadsel vulden we één lettertje verkeerd in -volgens de jury- en duikelden we zo 11 plaatsen naar beneden. Vrij pijnlijk als je daardoor op een 21ste plaats terechtkomt, wetende dat je nog net in de top tien had kunnen staan. Het antwoord dat ze nodig hadden was "Ontwikkelingssamenwerkingsraad". Wij maakten daar "Ontwikkelingssamenwerkingsdaad" van, wat niet getolereerd werd.

Wij zijn allemaal depressieve medemensen dus we konden er niet mee lachen. De keuze tussen de "D" van Daad of de "R" van Raad werd ons helemaal vrijgelaten, er stond geen vraag bij. Mogen we dan niet zelf kiezen wat we er van maken? Daad bestond niet volgens het woordenboek, dus wij zagen de 15 punten aan onze neus voorbijgaan.

We wonnen allen zeer mooie prijzen, boekjes en één breekmes -zeer gevaarlijk indien in combinatie met verliezende teams- en we waren toch nog een heel klein beetje blij. Een heel klein beetje, want ons woord was juist enzo, en we gingen die jury eens gaan vierendelen en van die dingen.

Een pluim voor mijn broer, die dit jaar 37ste werd en maar liefst 5 teams achter zich liet. Er zaten losers in de zaal, volwassenen, beetje erg?

Geluk in de liefde ...

2007-11-16T16:42:00.000+01:00

Halve belofte maakt halve schuld en dat is meer dan niets. Daarom dus even een bericht over hoe ik een ster werd in het verliezen.

Ik heb mezelf altijd wijsgemaakt dat ik een "winner" was en kijk het viel allemaal goed mee. Wanneer er spelletjes gespeeld werden, kon ik goed mee en ging ik vaak met de overwinning gaan lopen. Ik weet nog dat ik vroeger altijd zeer succesvol was bij Risk (al zijn de spelregels me nooit echt volledig duidelijk geworden) en in Monopoly wist ik de rest ook altijd vrij tot zeer goed te plunderen. En Jonas lachte, want Jonas was succesvol.

Maar je weet wat ze zeggen van succes in het spel. Het toeval wou dat ik op 1 oktober 2006 de vlam van mijn leven tegenkwam. Op dat moment verloor ik alle geluk in het spel, maar kreeg ik gelukkig heel veel geluk in de liefde in return.

Het probleem: Anneke heeft niet zoveel last van het voornoemde gezegde en doet niets anders meer dan mij afdrogen in eerder welk spelletje. We hebben alles al geprobeerd behalve Risk denk ik. Monopoly weiger ik nog ooit te spelen, het is te pijnlijk. Vier op een rij win ik gemiddeld 2 op de tien spelletjes. Nu laatst bracht ik Rummikub mee, daar kon ik nog een klein beetje mee winnen. Spijtig genoeg hebben we thuis ook de variant met letters liggen, allemaal heel pijnlijk. Kwestie is natuurlijk of dat woord van 40 letter daarnet wel volledig legaal was ...

Laat me niet los ...

2007-11-14T17:16:00.000+01:00

Ik heb altijd tegen iedereen verklaard dat het mij nooit overkwam, maar ja, het overkomt dus werkelijk ook de besten. De voorbije dagen was ik een beetje ziek. De laatste keer dat dat gebeurde kan ik mij al niet meer herinneren. Ik weet wel nog dat ik een jaar of vier geleden serieus ziek was, maar of ik daartussen nog eens de pech had, geen idee.

Niet dat ik echt ziek ben. Het blijft bij "zorgen dat ik geen tekort aan zakdoeken heb" en dat constant vermoeide gevoel, kent u het? Het is allemaal al wel aan het beteren, maar het blijft toch allemaal knap lastig. Moe zijn is niet leuk als het niet nodig is. Nog een geluk dat ik 's nachts tegenwoordig redelijk goed slaap.

Slapen, daar hoort dromen bij. En ik droom de laatste tijd nogal rare dingen. Zo droomde ik laatst dat ik achterna gezeten werd door niemand minder dan George Clooney, hij probeerde te elimineren met pijl en boog. Hoewel het duidelijk was, dat dit een nachtmerrie hoorde te zijn, vond ik het allemaal toch maar een beetje grappig. Deze nacht droomde ik dan dat ik een hele tijd van voor naar achter (en omgekeerd) in een raar huis liep en er was ook iemand die agressief werd als hij op iets metaalachtig beet. En wat denkt u, er zat een vork tussen zijn boterham om hem te kloten. Kan iemand dit verklaren? Ben ik helemaal gek aan het worden?

I Love Techno 2007, Review

2007-11-11T17:24:00.000+01:00

Een mens kan nooit te vroeg vertrekken, om 18.07 stapten we dus met ons groepje de trein op, om in Gent weer af te stappen een klein uurtje later. Daar was het grote drugscontrole, iedereen moest langs de drugshond. Er werd absurd veel volk tegengehouden, ik en mijn kompanen mochten gewoon doorlopen.

Zeven uur was duidelijk niet te vroeg, de massa mensen die zich reeds in Gent bevonden was enorm. Het viel op dat I Love Techno nog eens uitverkocht was, dat zou nog danig gaan tegensteken, maar we lopen voor op de feiten. De tram was geweldig, iedereen deed alsof het de laatste was (of was er een oorlog uitgebroken?).

Eens binnen waren dit onze bevindingen: Een VIP-ingang is leuker, je bent niet alleen sneller binnen, de vestiaire is veel goedkoper en je wordt geen elvendertig keer gefouilleerd. Een andere bevinding is ongetwijfeld dat het weer opviel dat er af en toe toch wel eens marginaal volk gesignaleerd wordt, als in constant gisteren. Het publiek was ook heel ongeduldig als het aankwam op aanschuiven om een zaal binnen te geraken, een beetje irritant.

De namen ...

- 2000 and One, Yellow Room. Ideaal om de avond mee te beginnen. Een aanrader volgens Thijs (u allen welbekend van de DJ's at Home contest op TMF) en gelijk had hij. De zaal stond nog niet al te vol, maar ja, ook om acht uur 's avonds kan er al gefeest worden.
- Trentemøller ook in de Yellow Room. Beetje raar, eerst rustig, dan weer ruig, mengeling tussen de twee. Bekend gemixt met onbekend, niet slecht, maar we zijn toch voor het einde vertrokken.
- Len Faki, Red Room. Niet echt veel speciaals over te vertellen, was goed en de zaal begon zich ondertussen goed te vullen, we volgden met plezier en lieten ons eens goed gaan.
- Klaxons, Orange Room. Past niet op I Love Techno, mijn excuses. Breekt de hele sfeer, en zoveel techno komt daar ook niet in voor. Om misverstanden tegen te gaan, ik ben wel degelijk fan, maar gisteren ... tja.
- Simian Mobile Disco, Blue Room. Die heb ik gemist, en ik kan er niet mee lachen, of misschien nog net een klein beetje.
- Boys Noize, Orange Room. Een beetje een tegenvaller, hadden er net dat ietsje meer van verwacht. Misschien was het gewoon omdat de muziek zo stil stond, want stil stond ze.
- Alter Ego, Yellow Room. Het is altijd moeilijk om de headliner te vervangen, maar het zat wel goed. Speelden lekkere muziekjes. Bij Underworld had de zaal vermoedelijk wel voller gestaan.
- Digitalism, Blue Room. Te aandachtsgeil, te veel volk, zaal afgesloten, wij geen zin meer.
- Adam Beyer, Red Room. Was zeker één van de betere feestjes van de avond. Lekker alles geven, en stilaan de knietjes beginnen te voelen. Maar niet willen opgeven natuurlijk.
- Dave Clarke, Red Room. Wat is I Love Techno zonder deze man?
- Erol Alkan, Orange Room. Daar hebben we nog net het einde van gezien en dat einde was heerlijk. Voor de eerste maal ook opgemerkt dat het ongezond warm was, maar echt ongezond. Het zweet en dergelijk droop gewoon van de muren en lekte van het plafond. Gezellig was anders.
- Justice, Orange Room. Ook een topper van de avond, maar vroegtijdig vertrokken omdat ik de warmte amper nog kon verdragen. Daar mag de organisatie toch eens wat aan doen.
- Technasia, Yellow Room. Afsluiter van de avond. Niet veel over te zeggen, ik was kapot en heb niet echt meer op de muziek gelet. Misschien spijtig dat ik niet meer langsgeweest ben bij Felix Da Housecat, maar dat is nu zo.

Als u goed kan lezen, dan ziet u dat de blauwe en groene zaal door ons genegeerd werden, waarvoor onze excuses, we kunnen ook niet overal zijn. Kiezen is verliezen.

Het was een zeer geslaagde avond, op naar I Love Techno 2008. Ik ben al eens benieuwd naar de ticketprijzen. Nu het gedoe dit jaar uitverkocht was, beseft de organisatie vermoedelijk dat ze die prijs weer een beetje kunnen opdrijven (in tegenstelling tot dit jaar, de prijs was niet gestegen).

Om half acht waren we thuis en kropen we niet ons bed, maar bleven we 'gezellig' wakker. Om 9.30 moesten we naar een herdenkingsmis voor oma. Ik kan niet meer naar I Love Techno gaan zonder aan oma te denken. Altijd heel fijn als je thuiskomt (2005) en je zo'n slecht nieuws te horen krijgt ...

Mist, overal mist!

2007-11-09T19:13:00.000+01:00

Er is een nieuwe hype z'n opgang aan het maken op onze autowegen. Tegenwoordig is het enorm hip om bij helder weer, wanneer het weliswaar al donker is, met je mistlampen aan te rijden. Ja, ze zijn talrijk, iedereen lijkt het te willen doen, mist of geen mist. Waarom vraag ik me dan wel eens af?

Uit mijn eigen ervaring weet ik dat die lichten langs geen kanten helpen, dus waarom ze gebruiken. Weten die mensen trouwens dat mistlampen gebruiken op momenten dat er eigenlijk geen mist is, zelfs strafbaar is? Jawel, je kan er een boete voor krijgen. Als dit geen tip is voor de politie, dan weet ik het ook niet meer hoor.

Waarschijnlijk is het gewoon een soort statussymbool. Iedereen moet bewijzen dat hij een echte man/vrouw is, hij of zij heeft een auto met de nodige lampen. Het zal dat wel zijn. Is het daarom dat papa en ik zo tegen die mensen zijn? De auto van papa heeft simpelweg geen mistlampen, volgens mij een fabrieksfout, aangezien zijn vorige wagen -identiek model- wel mistlampen had. Strange!

Digitalism & J&B

2007-11-07T15:00:00.000+01:00

Op 31 augustus schreef ik dit over Digitalism en J&B.

Enkele weken later kreeg ik daar reactie op, ze zouden het allemaal goedmaken. Jonas wou dat nog wel eens zien. Gingen ze mij een cocktail inpakken en opsturen?

Op 7 november komt er een pakketje toe van J&B. Inhoud: Eén fles J&B, een t-shirt van J&B, zes cocktailglazen en een tiental roerstokjes. Om eerlijk te zijn, zoiets had ik nu ook weer niet verwacht. Daarom: een welgemeende "Danku" voor J&B (en dat veel mensen dit lezen en zo zien dat J&B iets doet om z'n potentieel publiek te plezieren. En hoeveel keer moet ik J&B nog vermelden vooraleer ze me nog zo'n pakket opsturen?)

Nu is er slechts één probleem: Ik drink dat helemaal niet ...

Holiday On Ice - Mystery

2007-11-05T18:05:00.001+01:00

Momenteel zonder twijfel het populairste optreden bij mensen uit mijn naaste omgeving worden de Queens of the stone age op 2 maart in de Lotto Arena in Antwerpen. Met mij erbij zijn er nu al ongeveer 8 mensen die ook present zullen zijn. Haast je dus, want er is slechts een capaciteit van 7.500 mensen (speciaal even opgezocht, graag gedaan). Als er één groep is die rockt, dan zijn het wel de Queens, ik kijk er nu al naar uit, het is slechts 4 maand wachten.

Iets dat een beetje minder rockt, maar wel schittert op zijn manier is Holiday on Ice. U vraagt zich hoogstwaarschijnlijk af waar een geweldig stoer ogende kerel als mezelve het haalt om naar zo'n show te gaan kijken. Wel, het is simpel, we waren uitgenodigd voor een persuitstapje. Anneke en ik trokken daarom met de bus naar Metz (ja, u leest het goed) om de show daar in "avant-première" te gaan bekijken.

Een mens moet er al wat voor over hebben. De rit met de bus duurde meer dan 3 uur, verveling alom. Gelukkig kregen we wat extraatjes zoals een rondleiding backstage ("joo, da is dei ien van sterre oep et aas") en een middagmaal met voorgerecht en hoofdschotel dat we op twintig minuten binnenwerkten. Ja ok, we waren laat, ziet u.

De show zelf was zeker de moeite waard. Er viel menig "ooh" en "aah" en ook af en toe een schaatser, maar dat werd hen vergeven. Het begon allemaal een beetje stroef en oninteressant, maar als je tijdens de pauze zegt dat het eerste stuk wel wat langer had mogen duren, dan zal dat wel betekenen dat het goed was zeker? (wetende dat dit stuk bijna een uur geduurd had). Het was dus zeker de moeite waard, maar de vraag is of een mens daar tot €39 voor wil geven om de show te zien als ze in december in België passeert ... Foto's (backstage, voor de show) hier

De terugrit was zo mogelijk nog saaier. We vertrokken om 17.04 en we stonden terug in de woonkamer ten huize Goessaert om iets na tienen, overdreven lang. Volgende keer gaan we met de auto!

Snowboarden in de Belgische natuur

2007-11-01T13:43:00.000+01:00

Oproep: Zijn er vriendelijke mensen die mijn broer de hoogte in willen stemmen op de site van Skikot? Er loopt daar een wedstrijd waar je een "vakantie voor 12 personen kan winnen". Mijn broer (Cédric Goessaert) heeft een filmpje ingestuurd "Snowboarden in de Belgische natuur", hij staat er mee in de top 3! Geweldig natuurlijk, wetende dat er nog maar 2 filmpjes ingestuurd zijn. Maar wat mij betreft is hij wel origineler dan het andere filmpje ("ik plak een sticker op mijn geslachtsorgaan en de mensen zullen we stemmen ...").

Stem hier, u doet mijn broer een geweldig plezier!

Cold War Kids @ Depot

2007-10-30T17:59:00.000+01:00

Het weer stak een beetje tegen. Het regende en regende, het was koud en toch besloten we nog eerst een ijsje te gaan eten. Achteraf misschien niet zo'n goed idee, we zaten stiekem al aardig vol. Doornat kwamen we toe aan het Depot en zochten ons twee stoeltjes uit, we hadden geen zin meer in rechtstaan voor het podium.

Support act van de Cold War Kids was Patrick Watson, een viertal uit Canada. Ze konden ons niet meteen warm maken, de muziek was net dat ietsje te alternatief. Tot dat ene laatste nummer. Een nummer zonder versterking en enkel bijgestaan door een akoestische gitaar. De zanger (Patrick Watson himself) nam een stoel en ging in het midden van het publiek staan. Toen hij luid (zonder micro dus) begon te zingen werd het helemaal stil in de anders zo rumoerige zaal, en terecht. Mooie afsluiter.

De Cold War Kids hebben nog geen uitgebreid repertoire dus liedjes herkennen was absoluut niet moeilijk. Er werd wel al wat nieuw materiaal gespeeld en ook deze songs werden gesmaakt. We Used To Vacation en Hang Me Up To Dry kennen we allemaal, maar de rest is ook meer dan de moeite waard.

Het enige dat mij een beetje tegenstak, was de houding van de bassist. Die stond er bij alsof hij net zijn hele voorraad wit poeder erdoor gejaagd had. Ja, sommige mensen gaan op in hun muziek en gaan dan raar bewegen, maar geldt dat ook al na een seconde of 3? De muziek werd er niet slechter op.

De liedjes waren op en het publiek bleef achter zonder bisnummers. Was het nu de bedoeling om zo lang te wachten vooraleer ze dan toch één bisnummertje kwamen spelen, of niet? Het duurde alvast heel lang en de zaal begon al een beetje leeg te lopen. De aanhouder wint zegt men, want na excuses van de frontman trakteerden ze ons nog een laatste maal op zichzelf, de Cold War Kids.

Een topper van 2007, al zeg ik het zelf!

Eerste vakantiedag

2007-10-29T16:54:00.000+01:00

We worden oud. 23 Jaar ondertussen (hint). Het lijkt allemaal zo verschrikkelijk snel te gaan. Even terug zat ik (in september) nog in Italië met Anneke, volgende maand deze tijd zit ik al in Praag, met diezelfde schat. 23 Jaar kruip/loop ik al rond op deze planeet, dat het nog lang mogen duren, want ik krijg er steeds meer zin in. Mijn leventje is nog nooit zo boeiend geweest. Leuven en Putte zijn mijn tweede thuis geworden (het Depot na vanavond ongetwijfeld mijn derde thuis).

Het gebeurt niet veel, maar dit is een blog van op verplaatsing, namelijk het kot van Anneke. Ja, zie mij hier zitten, helemaal alleen. Anneke naar de les, en ik de softie wou niet mee. Neen, wij van Ehsal hebben tenminste vakantie, dus ik ga niet gaan faken dat ik geen vakantie heb he. Sorry! Ja, we zijn af en toe mietjes.

Vanavond gaan we nog iets eten en dan gaan we naar wat nu al het concert van het jaar zal worden (ja, het jaar is toch nog niet ten einde enzo he): de Cold War Kids in het Depot aan het station van Leuven. Het beste concert tot nu toe is dat van Nine Inch Nails in de AB in maart. Er zal dus serieus veel vuurwerk mogen zijn om dat nog te evenaren, want N.I.N. was echt goed. Het feit dat ik op mijn verjaardag (hint 2) naar een fijn concertje mag gaan kijken en dat ik tevens in het bezit ben van een ingekaderde poster van dit event, kan het al bijna niet meer doen mislukken.

Ik ben ook heel fier op mijn ingekaderde plaat van Kraftwerk, ook gekregen van mijn Anneke. Iets om boven mijn bed te hangen en constant over te stoefen. Een kamerherinrichting zoals ze af en toe wel eens voorvallen, staat er nog eens aan te komen. Ik houd u op de hoogte.

Het toilet

2007-10-26T17:15:00.000+02:00

Ga ook eens naar toilet terwijl je mijn blog aan het lezen bent. Zo hoef je je niet te verplaatsen. Zorg wel dat je achteraf je handen wast, want dat vinden de makers van dit concept blijkbaar niet nodig. Voor de rest is het eigenlijk gewoon sluikreclame die verbannen moet worden, niet op klikken dus!

Jeroen Brouwers schrijft een boek

2007-10-25T12:09:00.000+02:00

Jeroen Brouwers schrijft boeken, en hij doet dat goed. Al meer dan 70 titels zegt hij zelf, en dat is niet weinig. Af en toe worden schrijvers die boven de rest uitsteken beloond met een literatuurprijs. Meestal zit daar dan ook een geldprijs aan verbonden, een extraatje als het ware. En ja, de Nederlandse Jeroen Brouwers viel in de prijzen, hij won de Prijs der Nederlandse Letteren met het daarbijhorende bedrag van 16.000 euro.

Mooi, denkt u dan, maar Jeroen dacht er anders over. 16.000 euro is een aalmoes voor een schrijver met zijn talent, hij verdient veel meer! Hij weigert vervolgens de prijs en gaat overal zijn beklag doen. Hij is toch meer waard dan 16.000 euro? Wel, dat ik vind ik dus ongelooflijk. Er zijn miljoenen mensen die liggen te sterven van de honger in de wereld zonder een nagel om aan hun gat te krabben en meneer vindt 16.000 euro te weinig? Toont volgens mij alleen maar aan dat niet alleen muzikanten en filmsterren soms last hebben van hun status.

365 Days

2007-10-23T11:41:00.000+02:00

Na vandaag zit de lesweek er al weer op. De volledige twee dagen les, dat is afzien. Morgen worden de lessen geschorst omdat het dag van de student is in Brussel en vrijdag hebben we wederom geen les omdat de prof het nodig vond om 3 weken naar Dubai te trekken. Het is een ziekte denk ik, Dubai is een trekpleister voor proffen van Ehsal. Kan er natuurlijk mee te maken hebben dat er daar ook een "Ehsal-gebouw" staat natuurlijk.

Mij zal je niet horen klagen. Morgen ben ik 1 jaar samen met mijn lieve schat en we gaan zowat de hele dag met elkaar doorbrengen, een mooi vooruitzicht. Een mens verschiet ervan dat de tijd zo snel gaat, het cliché dat zegt dat de tijd snel gaat als je je amuseert, klopt volledig. Laat het me zo stellen, ik zou voor geen duizend miljoen mijn leventje willen ruilen met dat van een ander (en nee, ook niet voor duizend keer duizend miljoen).

Ook nog even mijn excuses voor het verwaarlozen van mijn rechterkolom van mijn blog. Het is erg en ik weet het. Maar kijk, mijn rechterkolom kan je nu ook hier terugvinden. Het is maar een poging, ik wacht af of ik het goed blijf vinden ...

Waar zijn mijn oorwarmers?

2007-10-21T13:53:00.000+02:00

Gisteren, toen ik door de straten van Gent liep, viel het me op hoe koud het plots was. Het kan natuurlijk gelegen hebben aan het feit dat ik even voordien nog had zitten wokken met een paar vrienden in een temperatuur die te vergelijken was met een sauna, maar dat valt toch te betwijfelen. Het was geen weer om bij stil te blijven staan, zo plots. De mensen kunnen dus officieel hun zinnetjes gaan bovenhalen. Zinnetjes als "het is vroeg winter he, meneer!" of "het is koud ja, maar vroeger was dat allemaal nog veel erger!".

Het grote nadeel van de herfst/winter, is toch wel dat het steeds later klaar en steeds vroeger donker wordt. Om nog maar te zwijgen van de aangedampte ruiten in de auto. Het heeft natuurlijk wel allemaal zijn charmes.

En daar komt dan het probleem. Op 12 oktober ging ik naar de Battles in het Depot in Leuven. Toen bleek dat een jas overbodig was, en zeker binnen was er niets mee aan te vangen. Nu had ik dus het plan om zonder jas te vertrekken, maar is dat niet ongeveer hetzelfde als met nieuwjaar in het ijskoude zeewater gaan zwemmen, namelijk "voor zotten"? Vanavond zijn de Audio Bullys aan de buurt, hopelijk maken ze er een feestje van!

Bloed geven, doet leven!

2007-10-18T11:41:00.000+02:00

Ja, ik ben een wereldverbeteraar. Zo eentje die zo maar eventjes bijna een halve kilo van z'n lichaam afstaat voor het goede doel. Jawel, reeds voor de vierde maal liet ik mij deels leeglopen om andere mensenlevens te redden. Bloedgeven is een traditie op Ehsal, en nu ging ik er zelfs voor naar een andere campus.

Waarom zou een mens nu in hemelsnaam bloed moeten geven? Veel heb je er zelf niet aan. Je moet aanschuiven, vrij lang zelfs (bloedgeven is hip!), een hele hoop papierwerk laten invullen, en zelf ook een deel invullen. Vervolgens mag je naar de dokter en daarna, ja daarna, komt er een naald aan te pas. 10 Minuutjes niksen -af en toe in een balletje knijpen- en dan is het ook weer voorbij. Volgens de verpleegster had ik het overleefd, ik gaf haar gelijk.

Daarna een hapje en een drankje om weer op krachten te komen en we konden er weer tegen. 11 Februari is er de volgende mogelijkheid om bloed te geven op Ehsal, maar nu iets dichterbij. Ik weet al waar ik mijn pauze aan zal spenderen. U komt toch ook?

Het waterkieken

2007-10-15T17:28:00.000+02:00

Vandaag kwam ik in concact met een moorddadig beest, het zogenaamde kamikaze-waterkieken. Het kwam vanuit de verte aanlopen, aarzelde misschien heel even, maar stortte zich dan toch op mijn wiel en belandde tussen de spaken. Niet kamikaze genoeg, zo bleek. Het beestje overleefde de klap, er was volgens mij zelfs sprake van enige teleurstelling.

Het gaat achteruit met deze wereld, als zelfs de waterkiekens er al een eind aan willen maken. Gelukkig vielen er deze keer geen slachtoffers, maar wie weet, wat heeft dat waterkieken ondertussen alweer uitgespookt.

Extra: klein verslagje van de Battles. Het voorprogramma beleefden we vanop de eerste rij, wat een zeer foute plaats bleek te zijn. We stonden te dicht bij de monitors op het podium en het geluid kwam dus zeer verkeerd onze oren binnengekropen. De Battles begonnen vrij onzeker, al kan dat aan hun half falende apparatuur gelegen hebben. Na een kwartiertje schoten ze volledig in gang en kon het feestje beginnen om uiteraard veel te vroeg te eindigen. Quote van de avond: "Dave, the public says hi ...".

Battles

2007-10-12T17:06:00.000+02:00

Vanavond ga ik voor het eerst testen of mijn speciale oordopjes hun geld waard zijn. Ik trek naar het Depot in Leuven om daar het concert van de geweldige Battles mee te maken. Het wordt daar fijn, want ik zal daar zijn. Voor de rest valt er in de vorige zin niet veel logica te bespeuren.

Deze maand worden mijn oren menig maal geteisterd door luide muziek. Vandaag de Battles, daarna volgen nog The Audio Bullys (Ook Depot), Arno (Vorst Nationaal) en de Cold War Kids (op mijn verjaardag, in het Depot). Geef nu toe, zijn dat geen mooie vooruitzichten?

November is nog een beetje leeg op het gebied van muziek, iemand ideetjes?

En we kochten nog eens wat muziek

2007-10-09T22:03:00.000+02:00

Amazon.com is leuk, zeker nu de Dollar zo laag staat. Wat doet Jonas dan? Inderdaad, de Mediamarkt volledig negeren en zich op het internet CD'tjes aanschaffen. Zo deed ik het ook een dikke week geleden. Ik logde in, vergaapte me aan alle pracht -en de spotgoedkope prijzen- en klikte 4 CD's aan. Ik moest en zou ze hebben, en zo goedkoop! 40 Dollar voor 4 CD's, daar kan je toch niet voor sukkelen?

Amazon zou Amazon (genoeg reclame nu?) niet zijn, moesten ze niet voorstellen om de CD's in afzonderlijke pakketjes op te sturen omdat niet alles tegelijk geleverd kon worden. Geloof trouwens nooit de levertijd die ze zelf voorop stellen, mijn levering zou eigenlijk pas binnen twee weken mogen aankomen, en kijk, wat ligt er hier voor mijn neus ... (hint: M.IA, The Good, The Bad & The Queen, CSS en een tweede pakje met Justice).

Met één pakketje liep het geweldig mis. Vanmorgen werd er gebeld. Iemand kwam het pakje afgeven, maar er waren kosten aan ... €10 extra, meteen te betalen. Blijkbaar was het pakje tegengehouden aan de douane en vonden die het nodig om het open te maken om te kijken wat er in het pakketje zat. Stond dat er dan niet goed genoeg op? Of verveelden ze zich daar? Daar gaat mijn wisselkoersvoordeel. Ja, tot u spreekt een economiestudent.

Almost Famous

2007-10-07T23:51:00.000+02:00

Jeetje, ik voel me een superster. Ik heb enkele dagen geleden mogen figureren in de eerste fotoshoot van mijn broer, die net zijn opleiding "Film" begonnen is. De logica hemzelve denkt u misschien, wel dat is ook zo. Ik werd geweldig in beeld gebracht terwijl ik fakete dat ik geen kaartenhuisje kon maken. Net nu lukte het, en ja, ik moest het verplicht omduwen, omdat het zo in het draaiboek stond. Iemand een handtekening?

Onder mijn parapluutje

2007-10-03T16:54:00.000+02:00

Jawel, 1 oktober is alweer enkele dagen gepasseerd en nog steeds geen berichtje. Een schande! 0110 vorig jaar was de dag dat het zonlicht niet scheen, maar het zonnetje spreekwoordelijk wel een hittegolf veroorzaakte. Mensen leren kennen via het internet en er dan mee afspreken is gevaarlijk, je weet nooit wat er kan gebeuren. Kijk maar naar die arme jongen in Amerika, met z'n -zo bleek achteraf- wel zeer jong vriendinnetje. In mijn geval liep het net dat ietsje anders. Ik kwam Anneke tegen en liet haar niet meer los. Dat het stortregende en de paraplu veel te klein was, had er waarschijnlijk wel veel mee te maken.

Een jaar lang kennen we elkaar nu al en ik heb er absoluut geen spijt van. Mijn anders zo saaie en lege leventje is het laatste jaar oh-zo-boeiend geworden. Waarschijnlijk is dat nu net wel de reden waarom ik de laatste tijd zo weinig blog, maar vergeef het mij alstublieft, het is voor een goed doel enzo.

Op naar 24 oktober, het éénjarig samenzijn!

Kak is cool!

2007-09-30T22:07:00.000+02:00

Eindelijk heb ik hem eens in het echt gezien. Cloacaman en zijn Cloaca. Wim Delvoye stelde zijn 'kakmachines' tentoon in het Casino van Luxemburg. De artiest hemzelve stond ons aan de deur op te wachten. Dat kan ook een gedacht geweest zijn natuurlijk, maar dat houden we in het midden. Geweldige kunst, echt waar. Een machine die echte kak produceert, die eruit ziet als echt, en dezelfde geur draagt als echte uitwerpselen. Het 'museum' werd nog aangevuld met tekeningen, reclamespots en tentoongestelde uitwerpselen.

Best wel boeiend. Als ik ooit eens Euromillions win, dan koop ik mij een kak. Ja, want kak in de woonkamer als kunst, dat moet kunnen. (en het is nog mooi verpakt ook).

Omdat we toch in de buurt waren, gingen we ook nog eens naar het museum van moderne kunsten, ook in de buurt van (de stad) Luxemburg. Boeiendste museum ter wereld. Ze waren net een nieuwe expositie aan het voorbereiden. Het museum was leeg, volledig leeg. Er stond niets, helemaal niets. Binnen twee weken staat Wim Delvoye er ook met 'Kakmachien n°7'. Gelukkig konden we nog genieten van de architecturale pracht van het gebouw hemzelve.

Een weekendje Luxemburg met het gezinnetje kan al eens deugd doen, al stak het weer wel een heel klein beetje tegen. Niet al te veel foto's dus, om het zo te zeggen geen ... Spijtig, maar volgende keer beter zeker.

Een beetje duidelijkheid graag

2007-09-26T22:55:00.000+02:00

De week zit er alweer op. Jawel, Jonas heeft les van maandag tot woensdag. Maximum 16 uur. Moe dat we daar van worden. Het leukste vak is ongetwijfeld Kwantitatieve Methoden. Na slechts twee minuten begint de klas te morren, de logica in de les is veel te ver te zoeken. Bordschema's die overal beginnen en op verschillende plaatsen herbeginnen en weer eindigen.

Een uitleg over Excel doen zonder het deftig te tonen is ook altijd leuk. "Je gaat dan naar Excel. Linksvanboven staat er dan een knopke, en dat zou dat er bij moeten staan. Dan gaat ge verder. Rechts in den balk ...". En ja: "Spijtig dat het niet kan tonen, het zou wel gemakkelijker zijn denk ik". Die lessen in mijn Masterjaar vallen nog mee hoor.

Facebook, ingeschreven. Wat blijkt ... Heel de Ehsalsnobgemeenschap zit op de site. Joepie! Zoek ik op andere mensen, dan kom ik zelden tot een resultaat. Zelden uiteraard, want er zijn uitzonderingen natuurlijk.

En we gaan nog niet naar huis!

2007-09-23T11:38:00.000+02:00

Gisteren het nieuwe kot van Anneke gaan inrichten. Hopelijk hangt alles nog op z'n plaats en zijn de pritt-plakkertjes braaf geweest. Anders kunnen we nog altijd de oude manier van werken -duimspijkers- gebruiken natuurlijk.

Na een hapje gegeten te hebben trokken we richting kermis. Een mens moet dat toch allemaal eens gezien hebben he. Wat spookten we daar uit?

We verkenden alle mogelijke lunaparken en keer op keer bleek dat die geweldig frauduleus te werk gaan. Ik ben er zeker van, ik had dat lelijke beertje voor de volle 100% vast, maar de grijpertjes hadden duidelijk een mindere dag vandaag. Brainiac legt het hier voor u nog eens uit. Geen geluk voor ons vandaag.

Verder was er nog een raar uitziend spookhuis zonder al te veel spookachtige toestanden. Het was er vooral vrij donker en dus niet altijd even gemakkelijk om vooruit te geraken. Toppers waren het trapje naar boven en de hangbrug naar beneden. We werden nog even publiekelijk te kakken gezet toen we het waagden om een voet te zetten op een loopband, op een plek waar iedereen ons kon zien. Nuja, we hadden niet veel keuze. Het scheelde niet veel of ze hadden ons kunnen afvoeren, het was toch allemaal een beetje snel en van die dingen. Op het einde lag er bijna iets in mijn broek toen er ineens een monster opdoemde. Ik had Anneke er heel goed voor gewaarschuwd en toch was ik degene die een halve meter de lucht inschoot.

Er miste nog iets op ons palmares, de Octopus. Volgens Anneke "was die van Heist veel wilder en heviger". Volgens mij was deze al wild genoeg. Mijn rechteroor suist nog altijd van het gegil van mijn wederhelft. Halverwege stopte het gegil. Uitleg: gewenning. Zat dat veiligheidsgedoe nu eigenlijk vast of niet? We zullen het nooit weten!

Recht naar huis is niets voor ons! Neen, we rijden eens nog eens een toertje a.k.a. help, waar zijn we? Once you go GPS, you never go back.

Het ging zo snel ...

2007-09-20T14:59:00.000+02:00

Ik voelde dat er iemand achter mij reed. Jawel, en het kwam dichterbij, traag maar zeker. Als ik fiets, dan heb ik niet graag dat er mensen zijn die profiteren en achter mij blijven hangen. Ik minderde vaart en de fietser kwam dichterbij. En jawel hij haalde mij in. Meestal zijn dat dan zo van die kindjes die willen tonen dat ze ook kracht in de benen hebben, deze keer keek ik naar links en zag ik ... een man die minstens 80 jaar oud zou kunnen zijn. Hij gaf alles, stak me gezwind voorbij en reed me er gewoon af. Daarbij zat hij als een echte wielrenner voorovergebogen, maar dan wel op een gewone fiets.

Ik steek het allemaal op mijn slechte benen. Ik kon gewoon niet mee. Misschien moet ik eens wat meer aan mijn conditie gaan werken als ik naar de fitness ga.

Start

2007-09-18T10:54:00.000+02:00

Vanaf vandaag begint de fun opnieuw. En meteen vrij goed. Les van half 2 tot half 8, zonder pauze in principe. Van de principes wordt afgeweken door het wegvallen van de eerste les Engels. Nu kan ik dus ook nog eens 2 uur met mijn vingers zitten draaien. Hopelijk zijn de klasgenootjes present en kunnen we elkaar leuke verhaaltjes vertellen over de zomervakantie. Over de zomer die geen zomer was, en hoe leuk het niet is om te moeten leren in augustus.

Het was een drukke zomer. Werken, werken voor school en dan de heerlijke vakantie in Italië. Wat moet een mens nog meer hebben? Misschien nog een beetje extra tijd, om nog meer te kunnen doen in die vrije tijd ...

En het weer was daar wel een ietsje beter hoor.

2007-09-16T15:11:00.000+02:00

Een tijdje terug schreef ik een blog dat ik op vakantie ging. Wel, het moment is aangebroken om te zeggen dat ik terug in het land ben. Sinds eergisteren al, en nu pas tijd om te bloggen. Eigenlijk is het een schande.

Van 3 tot 14 september zat ik met mijn Anneke in Rome, Firenze, Pisa en Venetië. Een ervaring om u tegen te zeggen. Op die korte tijd zagen we zowat alles wat we wilden zien, en nog veel meer dan gepland eigenlijk. Het was leuk, heel leuk en het wordt herhaald, dat is een belofte! De foto's zijn ondertussen uiteraard al terug te vinden op mijn Flickr-site. Zonder commentaar of titels voorlopig, maar die volgen hopelijk vrij snel.

Ondertussen zou ik graag opnieuw op vakantie vertrekken, maar het zal wachten zijn tot volgend jaar vooraleer Anneke en ik weer de wereld intrekken. Het leven kan toch mooi zijn he ...

Thuisgekomen was er geen tijd voor rust. Tshiplake, het groepje van m'n broer en buurjongen (ze zijn maar met twee, maar spelen voor 10) gaf z'n eerste echte optreden. Een feestje op uitnodiging en het was een succes. De zaal (een dikke 100 man) ging volledig uit z'n bol en zag dat het goed was. U zal er nog van horen, dat beloof ik u!

En nu zitten we, eenzaam en alleen thuis en vervelen we ons nog heel even. Dinsdag is het alweer voor de zoveelste keer het begin van een nieuw schooljaar. Pluspunt is dat donderdag en vrijdag vrije dagen zijn vanaf nu.

Bijna weg ...

2007-09-02T14:54:00.000+02:00

Morgen is het dan eindelijk zover! Anneke en ik vertrekken naar Italië. We beginnen in Rome en gaan via Firenze naar Venetië. Er wachten ons drukke maar boeiende tijden. Ik heb er echt enorm naar uitgekeken, en ben dus ook blij dat het morgen 3 september is.

Ondertussen hebben we natuurlijk ook niet stilgezeten. Mijn kamer krijgt hier voor de verandering nog eens een opruimbeurt. Het lag hier schandalig rommelig na drie weken alleen thuis geweest te zijn. Wat op zich allemaal totaal onlogisch is, want ik had mijn kamer 3 weken totaal genegeerd en van die dingen. Toen mijn ouders thuiskwamen lag alles er dus proper bij, behalve mijn lieve kamertje.

Gisteren dan nog eens sinds lang een trouwfeest meegemaakt. Voor het eerst ook een trouwfeest waar ik niet de behoefte had om de DJ te gaan mollen. Ok, zijn muzieksmaak was nog steeds van een zeer bedenkelijk niveau, maar hij wist wel sfeer te brengen en beperkte zich god zij dank niet tot muziek van de jaren stillekens. Ohja, jumpen op trouwfeesten moet kunnen, evenals op tafels dansen. Voor alle duidelijkheid, ik was toeschouwer en deed aan die laatste twee zaken niet echt mee.

Nu zou ik me eens kunnen gaan bezighouden met mijn valies ...

Secret Gig Digitalism

2007-08-31T16:05:00.000+02:00

Anneke wint nooit iets, dus ook geen tickets voor het Secret Gig van Digitalism. Neen ze wint inderdaad nooit iets, ze wint namelijk heeldere prijzenpotten. Tickets van JIM waren niet voldoende, dus kwamen daar ook nog eens tickets van HUMO bij.

Ik was dus de lucky boy die mee mocht naar club Noxx in Antwerpen. Die club is meteen ook de meest onvindbare van België. Na lang zoeken en veel foutrijden had de gps toch iets gelocaliseerd dat er op trok en kijk daar, we hadden het gevonden!

Noxx is de koelste club van het land. Het was bibberen en beven geblazen, de airco mocht duidelijk iets minder gezet worden (In de krant stond vandaag dat ze trots waren op hun Aircosysteem). Digitalism liet heel lang op zich wachten, maar het was de moeite waard. De mannen (ik vind het een komisch duo, ik blijf erbij), maakten er een feestje van. Het enige spijtige was dat het publiek nogal aan de tamme kant was. Aan de heel tamme kant.

J&B, nog eens bedankt voor uw bonnetje voor de cocktail! En ook bedankt om dan niet genoeg drank te voorzien. We zien u allemaal heel graag! En ook een aanrader is de Cola in club Noxx, die kost maar 3 euro!

Na Digitalism was het dus wel voldoende voor ons. Op naar het volgende secret gig.

Het moet een keer de laatste keer zijn

2007-08-27T08:14:00.000+02:00

Terwijl m'n liefje hier nog lekker ligt te slapen, mag ik voor een allerlaatste keer gaan leren voor mijn tweede zit. Ik zal blij zijn als het voorbij is en ik eens kan uitslapen. Tot nu toe verliepen de examens vrij goed denk ik. Met een beetje geluk wordt het een 3 op 3. Enkel het eerste vak is een twijfelgeval, maar ik kan mezelf nog altijd gedeeltelijk deliberen natuurlijk.

Morgen om 13.00 een laatste keer duimen, als Jonas zijn laatste examen aflegt (met succes uiteraard!)

Dood! Dood! Dood!

2007-08-23T22:27:00.000+02:00

Ik ben een man en ik ga iets raar zeggen. Ik haat bepaalde auto's met daarin bepaalde bestuurders. Als u van plan bent om het leven van onschuldige levens (Anneke + Jonas + honderd miljoen andere mensen) nog meer in gevaar te brengen met uw roekeloos rijgedrag, dan mag u nu op het kruisje duwen, helemaal rechtsboven. Ik hoef u niet op mijn blog.

Ja, we zijn arrogant vandaag!

Ik krijg het ervan, van al die testosteronbommen die er rondrijden op onze Vlaamse wegen. Na een zeer onacademisch onderzoek van zeker 5 minuten kwam ik tot de conclusie dat het linkerrijvak van de autostrade dient om te koersen en dan liefst door auto's van de volgende merken: BMW, Audi of Volvo. 95% van de zotten die mij voorbijstoven waren van dat type. En in mekaars gat hangen, langs rechts voorsteken, niet pinken -want dat is voor mietjes- en eens goed veel vuiligheid loslaten, door op te trekken alsof de duivel hemzelve aan hun achterste aan het likken was.

Gisteren was het weer zover, maar deze keer was het geen gewoon testosteronkanon achter het stuur, hij was volgens mij nog eens bewerkt met extra testosteron, voor extra power en extra lef! Een BMW type X5, het type dat ik sinds gisteren officieel haat, kwam aangevlogen. Ik zag hem al van ver aankomen en voelde het onheil dus naderen. Ik reed 70, de toegelaten snelheid. Hij reed ook 70, en reed zowat 5 meter achter mij ... Om vervolgens een volle witte lijn te negeren -niet te pinken zoals eerder gezegd- en mij op de voorsorteerstrook van de tegengestelde richting voorbij te vlammen.

Aangezien ik daar serieus hard niet tegen kan, gebruikte ik al het lawaai dat mijn Fiat Punto mij kon geven. Klaxoneren maar. Dat vond meneer testosteronkanon niet leuk. hij remde. Niet zomaar remmen, neen, hij besloot even 30 km/uur te gaan rijden. Ik bleef er mooi achter -ok ik had even zin om ervoorbij te gaan, maar dat was zijn bedoeling, dus deden we dat niet- en wachtte af. Achteraf gezien had ik gewoon mijn grote lichten op moeten zetten. Dan had hij zijn plankgasshow eerder kunnen geven. Jaja, een BMW X5 kan sneller rijden dan een Fiat Punto! Wat een man! Hopelijk rijdt hij morgen tegen een boom -zonder passagiers liefst.

Ik vraag me ook steeds af: wat als ik nu eens moet remmen? Een auto die een meter of 5 achter u hangt kan dan absoluut niet remmen ... Boem, pataat!

ps: uit eerlijkheid zeg ik dit erbij: ik ben een man, dus ik ben ook een testosteronkanon. Ook ik wil al wel eens snel rijden met de auto, maar verdorie, ik denk daar wel bij na en doe geen zotte dingen.

I Love Pukkels

2007-08-18T20:55:00.000+02:00

Ik ben nu al drie dagen aan het blokken met Pukkelpop op de achtergrond. Je kan dat gerust een hel noemen. Als ik hoor wat ik allemaal mis, besef ik dat ik toch wat harder had mogen leren. Niet te hard natuurlijk, anders zat ik nu in Brazilië, maar zo net niet hard genoeg. Dat ik bijvoorbeeld enkel nog op 28 augustus een examen had. Naar wat ik allemaal hoor is het daar geweldig. Hier thuis ook, zij het net dat ietsje minder.

De pijn wordt een beetje verlicht door de aankondiging van de eerste namen (na Underworld) voor I Love Techno op 10 november. Daar zitten heel leuke dingen tussen. Vele leuke dingen die ik op Pukkelpop ook had tegen kunnen komen zo blijkt. En wat nog blijkt? I Love Techno kost evenveel als vorig jaar. Het heeft dus in tegenstelling tot Rock Werchter geen last van artiesten die plots veel meer gaan vragen voor een optreden. Iets om naar uit te kijken.

En voor de rest op de concertkalender? I'm From Barcelona (Vraagteken?), Just Jack (Bestellen, Jonas!) en Cold War Kids (al lang besteld). Het worden drukke tijden, maar hebben we dat stiekem niet graag?

Wat Carglass beweert, is waar!

2007-08-16T21:40:00.000+02:00

Toen we na de voorstelling van de zonnewagen vorige week terug naar huis reden, werden we aangevallen door twee steentjes. Twee steentjes in onze voorruit. Mooi naast elkaar, met een centimetertje ertussen.

Een ster in je voorruit, wat zegt Carglass daarvan? Als ze kleiner is dan een 2 euro muntstuk, dan kan het heel gemakkelijk gemaakt worden. Maar we moeten opletten! Namelijk: door het mogelijke grote verschil tussen de warme temperaturen buiten en de eerde koude temperatuur door de airco, kan een ster wel eens doorscheuren.

Ja, we lachten, en we lachten luid.

Enkele dagen later zat er een scheur van 30 centimeter in de voorruit en het was geen droom. Meer nog, ze leek gewoon verder door te scheuren elke keer als ik m'n rug draaide. Klein probleempje dus. Vooral ook omdat de andere auto voor onderhoud in de garage stond en ik niet al te veel zin had om met zo'n gebroken ruit te gaan rondrijden.

Gelukkig was de auto net klaar (volgens mij heb ik hard genoeg gezaagd aan de telefoon) en kon ik hem gaan wisselen. Ondertussen was er nog een 15-tal centimeter aan scheur bijgekomen. Eind goed, al goed.

Ondertussen zit ook mijn eerste examen er op. Gemengde gevoelens. 3/4de ging redelijk, maar één stuk ging langs geen kanten. Het was een algemene tendens, dus dat valt nog wel mee, maar toch. De punten worden uitgedeeld aan de 'meet' en we zullen wel zien zeker?

En terwijl zit mijn grote liefde, Anneke, 3 dagen op Pukkelpop. U mag drie keer raden wie er hier geweldig jaloers is ...

Update

2007-08-12T20:06:00.000+02:00

Als jullie nu dachten dat Jonas dood was, dan hadden jullie het mis. Jonas is niet dood, integendeel. Jonas had de voorbije dagen een leven. Jawel, en geen tijd om te bloggen.

Nu lukt het wel even, dus kan ik even updaten. Het waren namelijk zeer drukke dagen. Woensdag vertrok m'n hele gezin richting Brazilië, ik kon niet mee. Een tweede zit hebben kan soms voor kleine nadelen zorgen. Gelukkig was Anneke er nog, die vanaf woensdag de discipline in mij tot leven bracht. Al begon ons samenzijn niet meteen met uren aan een stuk leren dat de stukken er vanaf vlogen. Voor alle duidelijkheid, ik was uiteraard de enige die moest leren ...

Neen, we gingen eerst nog naar de voorstelling van de zonnewagen van het Umicore Solar Team op het circuit van Zolder. Aanvankelijk was ik geweldig ongeïnteresseerd, maar ik ben daar ter plekke serieus van gedacht veranderd. Zoals stiekem wel verwacht komt er bij zo'n zonnewagen heel veel kijken. Mijn respect werd groter met de seconde. Ik ben dus meer dan een klein beetje benieuwd naar wat het resultaat zal zijn wanneer de echte race in Australië gereden zal worden.

Een dag die begint met koffiekoeken, die kan niet meer stuk. Na de koffiekoeken begon echter het harde labeur, leren van 's morgens tot 's avonds. Anneke zat erbij en keek ernaar, als in "las een boek en zorgde dat ik daadwerkelijk leerde in plaats van tijd te verliezen". Waarvoor dank, het helpt echt wel.

Kilo's papier passeerden ondertussen al. 16 augustus beginnen mijn examens voor echt en tot nu toe heb ik alle vakken al minstens eenmaal kunnen leren. Momenteel sta ik er goed voor denk ik, maar ja, dat kan allemaal heel snel veranderen als het examen blijkbaar stiekem moeilijker is dan verwacht. Of misschien gemakkelijker natuurlijk. Ik opteer uiteraard voor het tweede, opteren jullie mee?

Er wachten mij vier vakken: Financieel Beleid, Fiscaal Beleid, Geïntegreerd Management (ik ben één van de 6 losers die wisten te buizen op dit vak, dankuwel!) en Openbare Financiën (jawel, voor de mensen die mijn blog een beetje volgen. Dit was het vak dat ik mijn favoriete vak noemde.

Iets in mij zegt dat ik toch harder zou moeten leren. "Leer harder, Jonas". Sociale controle! Druk! Discipline!

Studeren is mijn hoofdbezigheid de laatste dagen en de komende weken, maar er zijn natuurlijk nog andere activiteiten. Zo kan ik enorm genieten van de quality time samen met Anneke (zie de laatste 4 dagen) en ja, zelfs tijdens het blokken is er tijd voor een festivalletje.

Het zonnetje scheen toen we vertrokken richting Leuven voor Marktrock. Dankzij tickets die toevallig mijn richting uitgevlogen kwamen konden we een dagje van het festival genieten. Wie heeft ons allemaal gespot op de Oude Markt?

Een lange rij stond op ons te wachten toen we ons ticket wilden inwisselen voor een bandje. We zagen onszelf daar al uren staan aanschuiven, maar al bij al ging het nog vrij vlot.

Een kwartiertje later stonden we al te genieten van Sioen. We deden poging om hem te zien. De "Oude Markt mag dan wel "supergezellig" en "sfeervol" genoemd worden, echt ideaal is het daar toch niet. Geef mij maar Pukkelpop? Daar staan vermoedelijk geen bomen vlak aan het podium en vlak in de weg. Nuja, op Pukkelpop zullen ze mij ook niet zien. Leve mijn 2de zit. Na Sioen volgden nog Vive La fête, Zornik en Magnus. Laat ons zeggen dat Sioen de enige was die er nuchter uitzag, leve de Rockscene! De muziek viel zeer goed in de smaak en ja, Tom Barman, dat is gewoon God.

Tot hier mijn update. Ik zit hier weer helemaal alleen thuis. Alleen is toch maar alleen hoor ...

Geen wonder dat ik hoor ...

2007-08-06T15:15:00.000+02:00

Tijdens de zomerblok zoekt men geregeld uitvluchten om niet te hoeven studeren. Nu had mama er eentje voor mij in petto. We gingen allen samen onze oren laten controleren. Jawel, broer, mama en ik gingen een gehoortest doen.

In lang vervlogen tijden deden we dit op het PMS, nu CLB, handje in de lucht als je iets hoort en van die dingen. Dat was nu niet anders. Mijn gehoor bleek nog redelijk goed in orde (op het eerste zicht), op één minder plekje in m'n linkse oor na.

Omdat oren belangrijk zijn zouden we speciale oordopjes krijgen van mama. Hiervoor moest er een bepaalde pasta in onze oren gespoten worden om de vorm van het binnenoor op te meten. Geweldige ervaring! Een beetje koud en het kietelde een beetje. En ja, ik was even bijna volledig afgesloten van de geluiden rondom mij. Ze ging mij even potdoof maken en het lukte perfect. Achteraf zag ik dat ze mij eigenlijk Oger-oren gegeven had (aka Shrek-oren). Na een tijdje was de pasta hard en mocht hij m'n oren uit. Eén oor was mislukt, maar pasta genoeg, zo bleek.

Binnenkort in uw concertzalen: Jonas met zijn eigen-oor-oordopjes. Ben eens benieuwd wat dat gaat geven.

Dolle pret!

2007-08-03T13:10:00.000+02:00

Neen, hij ging er niets van vertellen! Buiten dat het eigenlijk een langgerekte aflevering was, en dat we zeker moesten blijven zitten tot helemaal op het einde. Dan kwam er namelijk nog een grap (iets minder grappig wel!) met persoon X.

Voor zover het nog niet duidelijk zou zijn, mijn broer is gisteren naar de Simpsons-film gaan kijken. Hij wou het niet verpesten voor mij, dus zei hij niets, op 500 kleine details na. Ik ben eens benieuwd hoe hij gaat zijn, die film. De verwachtingen staan hoog gespannen. Volgens mijn broer was hij alvast super, een aanrader als het ware.

Laten we hopen dat we dus morgen niet teleurgesteld terug buitenkomen.

De mannen van de gemeente graven een put

2007-08-01T17:33:00.001+02:00

Het was natuurlijk geen toeval. Net gisteren begon ik weer defitg te leren voor mijn 2de zit en net gisteren moesten de zware werken in onze straat weer beginnen. Deze keer moesten er geen bomen gesloopt worden, neen, het ging om het graven van een put.

De mannen van de gemeente zijn pro's. Ze zetten alles af met kleurrijke hekken, beginnen vroeg op de dag en dragen vooral geen oorbeschermers, het zijn toch geen watjes.

Na een uur of twee van oorverdovend geboor gingen ze er met hun camionette vandoor. Het was middagpauze en ze waren allemaal (ja, ze waren met 3) hun boterhammetjes vergeten. Tijd dus om eens een kijkje te komen nemen. Niets speciaals aan het gat gezien, behalve dan dat er vroeger onder onze straat blijkbaar nog een kasseistrook gelegen heeft.

Enkele uren later waren de mannen dan terug. Ze goten het gat terug vol en probeerden het zo goed als mogelijk te herstellen zodat het niet zou opvallen dat er iemand met de weg gefoefeld had. Totaal mislukt uiteraard.

Om 20 voor 4 waren ze klaar. Dat kon ik opmaken uit het feit dat ze allen weer in hun camionette waren gekropen. Ik weet nu ook tot wanneer ze op een normale werkdag moeten werken, aangezien ze daar gestaan hebben tot kwart na 4. Zijn we lui, meneer? Hebben we vooroordelen die zouden kunnen kloppen, meneer?

Schiet mij nu niet af als u mensen kent die ditzelfde werk uitvoeren. Ik constateer alleen maar.

Van 1 tot en met 5

2007-07-30T15:53:00.000+02:00

Ik had nooit gedacht dat ik dit zou doen, maar dus toch. In de laatste twee weken bekeek ik samen met Anneke alle Harry Potter films. De vooroordelen moesten er uit, en ik wou gefundeerd kunnen lachen met Harry Potter. Maar kom, al bij al viel het allemaal nog heel goed mee. Die films zijn best wel spannend. Nu nog de boeken lezen, maar dat zal iets voor na de tweede zit zijn, en mezelf kennende zal dat nog eeuwen duren vooraleer ik er nog maar aan begin. Als de boeken beter zijn dan de films, dan ben ik volledig fan van onzen Harry.

De Primusfeesten in Haacht vielen ook goed mee. Ik heb er een nieuw idool bij en het is niet één van de drie miskleunen van VTM. Mijn nieuwe idool draagt de naam Paul Severs. Zoals die man alles stond te geven op het podium, zo kan niemand het, behalve dan misschien Eddy Wally. Niemand geraakt aan Eddy Wally. Bart Kaëll leek een beetje zat en had kleine oogjes. Ook hij was hilarisch, hij lachte met alles en iedereen. Spijtig dat het regende. "Mooi weer vandaag" was duidelijk op z'n plaats.

Zaterdag was het "populaire" genre aan de beurt. Andrei of hoe heet de nummer 3 van Idool, liet onze trommelvliezen springen. Esther deed me inzien dat mensen er echt wel beter kunnen uitzien op TV en Dean wist niet eens hoe hij moest reageren op een massa mensen die als bezeten een feesttent uitvluchtten nadat een (naar wat wij dachten) op hol geslagen gasfles er een feestje vierde. Wel een grappig zicht eigenlijk. Was het een test? Het viel wel op hoe snel de tent ontruimd was.

Kaye Styles riep 4 mensen het podium op, zeer toevallig gekozen. Zij mochten dan een beetje dansen en op het einde een beetje rappen. Heel gangstah allemaal. Vooral omdat de vrouwelijke rapster beter rapte dan Kaye zelve. Hij was laat ons zeggen, onder de indruk.

Na urenlang wachten op Silver, vertrokken we na anderhalf liedje, meer was er niet nodig om ons weg te jagen. Of als u het echt wil weten, we waren het stiekem een beetje beu.

Jan Primus

2007-07-27T17:25:00.000+02:00

Het weekend is eindelijk daar. Ik sloot mijn zeer leuke arbeidsperiode bij de drankenhandel van mijn nonkels af en mag straks al gaan genieten van de Primusfeesten in Haacht. Vanavond en morgen is het dus feesten geblazen. We gaan ons goed amuseren met al die kleppers die langskomen. Ik kijk stiekem uit naar Bart Kaëll en morgen natuurlijk naar de megahippe rapper Kaye Styles en Silver. Achja, een hoop marginaliteit op een hoopje. Er zal gelachen en gefeest worden. We gaan daar niet naartoe voor de muziek, wel voor de sfeer! (jaja sfeer: Johnny's en Marina's van Haacht en omstreken die zich verzamelen voor het grote feest!)

Droog u af, af zeg ik u!

2007-07-26T18:02:00.000+02:00

Maandag gebeurde eindelijk waar ik al maanden op had gewacht. Er ging iemand zwaar onderuit in de kleedkamer, na een ongetwijfeld zeer ontspannende fitnessbeurt. Al maanden hangen er briefjes omhoog met de boodschap "Maak van onze kleedkamer geen zwembad, droog jezelf af in de douche". Nog steeds zijn er macho's die a) niet kunnen lezen, b) niet kunnen weerstaan aan hun testosteron dat hen dwingt niet te doen wat hen opgedragen wordt.

Maandag ging er dus iemand onderuit, recht op z'n hoofd, dat meteen zwaar begon te bloeden. Bloed overal, je kon het spoor mooi volgen. Meteen al het personeel rond de bewuste man, die zich volgens mij wel goed had afgedroogd en dus echt een slachtoffer was. Verband werd bovengehaald en kwistig gebruikt.

Ik ging me douchen en stapte vakkundig over de bloedplekken. Toen ik weer uit de douche kwam, was de ambulance gearriveerd en werd meneer het slachtoffer afgevoerd. Ondertussen lag het bloed nog steeds op de grond. Er was al een half uur gepasseerd ... Sorry, maar dat vind ik dus degoutant.

Ik hoop dus dat ze nu heel streng zijn en gratis safletten zullen uitdelen aan mensen die niet willen gehoorzamen. Ze kunnen dat dan vragen aan "Man met het rosse haar, de geweldige armspieren, die briest als een paard bij de minste inspanning". Morgen kan hij wel niet komen, want hij ging zwaar gaan feesten op het (naar mijn bescheiden mening) iets te commerciële Tomorrowland.

En opruimen maar

2007-07-23T10:27:00.000+02:00

Het is zover. 2de zit komt akelig dichterbij. Daarom wordt vandaag de eerste "werkdag". Ik principe moest ik gaan werken in de drankenhandel, maar ik heb een dagje verlof gekregen om mijn overuren (25,75) een beetje te compenseren. Straks kiezen we een vak uit en vliegen we er helemaal in, we hebben er zin in. Dat laatste was uiteraard een leugen.

Ondertussen is mama de zolder aan het oprommelen en schiet ze om de vijf minuten serieus hard in de lach. Je zou voor minder. Ze kwam zonet haar zelfgemaakt jasje showen, inclusief tijgerprint. Het bleek hip geweest te zijn vroeger. Mijn kamer wordt momenteel volgepropt met dingen die van mij zijn. Al mijn boeken, van de lagere school tot vorig academiejaar op EHSAL. En het zijn er een hoop, geloof me maar. Daarnet even wat archiefdozen gaan halen en die zitten ook alle 10 al vol. De kamer van Jonas is nu het archief.

Meteen ook weer een ideaal moment gevonden om mijn kamer nog eens overhoop te zetten en anders in te richten.

Ik mocht op het knopje duwen!

2007-07-18T22:04:00.000+02:00

Nog een geluk dat ik op de knop van het liftje mocht duwen. Nogal een geluk dat er een lift was laat ons zeggen. Ja, vandaag mochten we een kasteeltje gaan bevoorraden. 5 palletten (30-40 bakken per pallet) met drank en ze moesten allemaal de kelder in. Soms zijn kelders koel, andere kelders, zoals de deze hier, waren net wat te warm.

Ik haat sinds vandaag het principe dat de nieuwe bakken achteraan aangevuld moeten worden, omdat de oude eerder vervallen. Dat brengt lekker veel extra werk met zich mee, zeker als de plaats waar die bakken staan, geweldig slecht georganiseerd is.

Na een dik uur stond alles op zijn plaats en konden we zeer voldaan de rekening presenteren. Die was vermoedelijk om van achterover te vallen. Maar zo'n zaken laat ik over aan mijn compagnon, die heeft daar verstand van. Ik heb enkel verstand van sleuren met zware bakken. Blij dat we waren met onze cola achteraf.

Dan zijn we even moe als we thuiskomen. Wat doen we? Ja, we gaan naar de fitness. Iets in mij zegt dat ik verslaafd ben. Nuja, waarschijnlijk eerder een schuldgevoel, omdat dat abonnement zich een beetje zou laten renderen.

Nieuwsflash

2007-07-16T22:05:00.000+02:00

Wat hebben we vorige week gedaan? Ik vergeet hier zowaar te bloggen. Het zal vooral aan het gebrek aan tijd liggen denk ik.

We hebben hard gewerkt vorige week en het weekend besloten met een vet feestje in Gent. Jawel het zijn daar Gentse Feesten en dan is het traditiegetrouw ook tendaysoff. Ik trok er samen met Anneke naartoe en omdat we vroeg waren konden we ook even de rest van de feesten bekijken. Even natuurlijk, want het grote feestje bevond zich in de Vooruit.

Wat hebben we gezien?

- Soul Phonic : Een beetje teveel van hetzelfde vond ik. Maar het beterde.
- Mason : Feestje! Veel hoogtepunten, laat ons zeggen, het ene na het andere.
- Stijn : Gaat de geschiedenis in als de man met de droogste set op tendaysoff. "Oei, ik heb hier op een verkeerd knopje geduwd, mijn excuses". Verder een heel goed optreden.
- Magnus : Tom Barman rookte z'n sigaretjes en CJ Bolland had een T-Shirt van Kraftwerk aan, moet ik meer zeggen? Ik was moe, maar was meteen weer wakker.
- Martin Solveig : Draaide iets commerciëlere muziek, maar viel ook goed in de smaak. Jammer dat ik al zo moe was.

Op de terugweg werd ik vakkundig wakker gehouden door Anneke, die me om de 5 à 10 seconden eens duchtig moest wakker schudden. Ja, af en toe zijn we moe blijkbaar. Het was ondertussen dan ook wel al na zessen. Om half acht lagen we in ons bed en waren we volledig klaar om ons bioritme helemaal naar de kloten te helpen. Opstaan om half 4, het was iets dat ik nog nooit eerder gedaan had.

Vervolgens leerde ik wat bij. Bij een Durum Kebab met friet zit de friet in de Durum, pijnlijk als je dan vraagt waar je frieten blijven. Ohja, er zaten er enkele in ... wel vrij gênant eigenlijk.

De avond werd afgesloten met een hele hoop gezelschapsspelletjes. Ik kreeg klop, daar komt het op neer, maar ja, ik heb toch ook een paar keer vier op een rij kunnen winnen *kijkt fier*. Ja, inderdaad, bij de rest was winnen uitgesloten, zo bleek. Gezelschapsspelletjes spelen is pure liefde!

Moe maar voldaan ging ik slapen, dat lukte langs geen kanten, bedankt muggen!

ps : Eklektic (vriend van broer) speelt volgende week donderdag dankzij TMF in de B-Live Room op tendaysoff van 23 tot 01 uur. Respect!

Tell me why I don't like overbelaste dingen ...

2007-07-12T21:23:00.000+02:00

Mijn broer wou al zo lang eens gaan werken in het buitenland. Het verdiende amper iets, maar dat kon hem niets schelen. Werken bij Intersoc in Zwitserland, het is bijna een traditie in de Goessaert-familie. Mama en papa hebben elkaar zo leren kennen, mama als verpleegster, papa als directeur van de Maloja Palace (jawel, wie is daar nu niet op kamp geweest in z'n jonge jaren ...). Het lijkt wel een scenario van een nicht werkt er nu nog steeds. Mama en papa keerder terug, met verhalen waar je een boek over zou kunnen schrijven. Vandaar waarschijnlijk de interesse van mijn broer.

Vorig jaar mocht hij niet mee, ze hadden te veel volk. Dit jaar wel, en blij dat hij was. Tot dinsdag ...

Pijn in z'n elleboog en een zwelling om u tegen te zeggen. Meteen naar de dokter, diagnose een overbelaste elleboog. Op naar spoed. Toch nog naar Zwitserland vertrokken, maar al na één dag werkonbekwaam verklaard. Dat is kak, platte kak. Mama en papa vertrekken morgen om hem te gaan halen. Hij gaat zo teleurgesteld zijn ...

ikziejenietzitten

2007-07-09T21:53:00.000+02:00

Aan alle mensen die mij zien zitten en vanop de site ikziejezitten.be mailtjes in mijn richting sturen heb ik de volgende boodschap: ik ken jullie niet en ik zie jullie zeker al niet zitten. De enige die ik zie zitten is mijn Anneke. Dikke pech voor de rest dus. Of doen jullie het voor het doosje "One Second" dat er aan een "match" vasthangt? Ik heb mijn One Second-muntjes al gezellig opgesmikkeld ;-).

Rock Werchter - Part 2

2007-07-07T11:22:00.000+02:00

Op dag drie was het voor mij vooral in de Marquee te doen. De dag begon echter met 2 concerten op de main stage.

Razorlight was wel leuk, zeer levendig, veel contact met publiek. Kortom, een hoop ambiance om de dag mee te beginnen. Voor diegenen die denken dat ik een groep vergeten ben, inderdaad, de Heideroosjes lieten we links liggen. Daar zijn we nu toch wel een beetje te oud voor geworden denk ik.

Teleurstelling van de dag was Amy Winehouse. Ik had zeer hoge verwachtingen. Haar twee CD's klinken zo geweldig, zo mooi. En wat een stem! En dan krijg je dat op je bord ... 20 minuten vertraging. Amy nergens te bekennen. Ze komt er dan toch nog door, drinkt 40 minuten aan een stuk Wodka-cola's en haar stem gaat zienderogen achteruit. Op het einde, uiteraard tijdens "Rehab" blijft er van haar magistrale stem niet veel meer over. Ze stond daar een beetje te draaien en wazig te kijken. Ik was werkelijk gedegouteerd. Gelukkig was haar begeleidingsband wel zeer goed.

Vervolgens een combinatie van Klaxons en Snow Patrol. We konden niet kiezen, dus we deden het 50/50. Geen speciale commentaar hier, beiden speelden de pannen van het dak, maar het was weer één van mijn momenten dat ik mijn spreekwoordelijke 'klop' kreeg denk ik.

Even terug naar de camping en dan de moeilijke keuze The Killers of Goose. Toch maar voor The Killers gegaan, aangezien Goose Belgisch is, en de kans dus vrij groot is dat we ze elders nog wel aan het werk zullen zien de komende maanden. The Killers deden hun ding, maar meer ook niet. Had er misschien iets meer van verwacht. We hebben nu wel niet het hele optreden gezien, dus wie weet hebben we het beste gemist?

Op naar de tent voor Arno. Arno is en blijft meesterlijk! Het was weer puur genieten. Hoe een man een publiek zo kan bespelen, echt geweldig. Iedereen zong uiteraard uit volle borst mee. Volgende afspraak op 26 oktober in Vorst Nationaal. Ik zal er zijn, lucky me!

Vervolgens wat meer ingetogen werk van The Good The Bad & The Queen. "Damon, I love You" hoorde ik nog iemand schreeuwen, maar dat was dan ook de enige gelijkenis met Blur. Er werd gezorgd voor een mooi decor en iedereen was mooi in kostuum. Een zeer verzorgd concert. Spijtig (of net niet) dat er zo weinig volk naar kwam kijken. Allemaal de schuld van Keane, die op het hoofdpodium stonden op dat moment. We hebben ze nog even meegepikt vanop afstand, niets op aan te merken.

Toen iedereen voor The Chemical Brothers koos (die weer op niet veel trokken, hoorde ik achteraf), kozen wij voor LCD Soundsystem. En dat was een zeer goede keuze. Geweldig goed optreden. De ene hit was nog maar net gedaan, of de volgende was daar al. Spijtig van die tienduizenden mensen die dit schouwspel moeten missen hebben. Extraatje: voor ons stond een paaldanseres die dacht dat ze in de La Rocca stond of iets gelijkaardigs. Misplaatser kon niet denk ik.

Dag 4 begon met !!!. Eén grote portie energie en aanstekelijke muziekjes. Ik kwam voor het eerst in 4 dagen mijn lieve broertje tegen. Abnormaal jaar, normaal kom ik hem elke dag 25 keer tegen. Samen genoten we van !!! en renden we daarna heel hard weg, want Mastodon zou volgen op het hoofdpodium. Mastodon had heel veel fans zo bleek. Iedereen liep weg.

Tijdens de Cold War Kids gebeurde er iets waar ik heel veel schrik voor had. Ik kreeg mijn finale klop van de hamer. Het is niet meer goedgekomen. Ik heb het twee liedjes staande uitgehouden, maar dan ben ik gaan zitten en dat was het begin van het einde. Ik werd opeens heel moe en had zelfs moeite om nog normaal te spreken. Stappen, daar had ik al helemaal geen zin in. Misschien lag het aan de zon. Het was plots heel warm geworden en we waren bezig goed te verbranden.

Maxïmo Park was super! Ik heb enkel hun laatste CD al een paar keer beluisterd, maar hun andere songs zijn minstens even goed. Ik werd er heel even een beetje wakkerder van. Heel eventjes maar, want ik was echt moe, moe!

Even terug naar de camping voor wat zonnecreme. Tegen dat we terug op het plein stonden voor Interpol (ok, ik lag groggy op de grond, ik beken), begon het natuurlijk weer te regenen. Gelukkig waren er daar de regenponcho's die ons tegen de nattigheid konden beschermen. Interpol was goed, Incubus ook, ook al hebben we er maar een klein stukje van gezien, dankzij alweer een campingpauze (vermoedelijk mijn schuld, ik moest bewegen, of ik viel in slaap :-D).

Teruggekomen voor Damien Rice. 9 Crimes als eerste spelen is heel vriendelijk Damien. Maar houd nu toch ook eens rekening met fans die een beetje te laat zijn! Net gemist dus. De rest van het optreden was trouwens maar flauwe troep. We stonden misschien iets te ver af (ter hoogte van het verhoog aan de Marquee), of het was de muziek die te stil stond. Ja, we perfect de beats horen van de Stella-Pub, Damien Rice kwam er amper boven. Zeer goed georganiseerd ...

Honderd miljoen mensen hadden gewacht op Metallica, wij niet. Metallica vond het nodig om de volumeknop nog een ferme draai naar rechts te geven. Waarom? Om de mensen die van The Australian Pink Floyd Show probeerden te genieten een serieuze kloot af te draaien? Wederom een pluim voor de organisatie. Alles is tot in de puntjes geregeld, alles is zo perfect, maar waarom moet het geluid dan plots anders ingesteld worden? Teleurstelling. Nuja, het geluid is al eeuwen heel slecht op Werchter. Dat is al zo van toen ze de Marquee draaiden zodat er meer volk naar kon komen kijken. Wat doe je er aan ...

Tori Amos was onherkenbaar en raar. Meer commentaar valt daar niet over te geven. En Faithless duurde lang, veel te lang. En die pipo bleef maar preken hoe we van de wereld een betere wereld moesten maken en dat Rock Werchter zo een geweldig festival is, bla bla bla ... Ik was blij toen het vuurwerk er eindelijk was (enige reden om nog op het plein te blijven tot het einde) en we daarna richting tent konden gaan.

Mijn elfde keer Rock Werchter was vermoeiend, maar wel super!

Beste zaterdag: LCD Soundsytem en Arno
Slechtste zaterdag: Amy Winehouse
Beste zondag: Maxïmo Park
Slechtste zondag: Damien Rice en Tori Amos

Rock Werchter - Part 1

2007-07-04T18:22:00.000+02:00

Met een dag vertraging toch nog mijn Werchter-bericht over de eerste 2 dagen. Op dag één vergat ik mijn fototoestel, geen bewijzen van mijn aanwezigheid dus, u zal het maar moeten geloven. Aanwezig dat we waren trouwens. Jawel, reeds present om half 8 's morgens.

Tegen 5 uur trokken we naar het plein. Het had nog steeds niet geregend, dus we waren tevreden. Billy Talent en Milow misten we door het te laat zijn en het te lange wachten. Meteen naar de Marquee getrokken om Air Traffic te bekijken. Was me dat even een tegenvaller. Drie liedjes heb ik het kunnen aanhoren, ik had er veel meer van verwacht, zoveel was duidelijk.

Vervolgens Zornik op het hoofdpodium. We stonden nogal veraf, dus de muziek kon me niet echt in extase brengen, in tegenstelling van hun optreden op Suikerrock van vorig jaar, waar het echt wel heel goed was.

Aangezien Air me enkele maanden geleden in de AB absoluut niet kon bekoren (we call it 'platte kak'), bleven we bij de Main Stage voor My Chemical Romance. Enkel en alleen om te zien of die groep werkelijk zo idioot zou zijn als ze eruit zag. Het werd een teleurstelling. De zanger leek wel 20 kilo dikker dan op TV, hij was haast onherkenbaar. En ja, de muziek is mijn ding zo niet.

Vervolgens het voor mij langverwachte optreden van Marilyn Manson. Vorige keer toen hij passeerde op Werchter was ik niet aanwezig, en dat was nu toch ook al 8 jaar geleden als ik me niet vergis. Het eerste hoogtepunt was een feit. Gevolgd door een serieus dieptepunt, toen het geluid volledig wegviel gedurende twee liedjes. We stonden dicht bij de PA en die heeft serieus onder zijn voeten gekregen. Spijtig dat die twee liedjes volledig de mist ingingen.

Het grootste dilemma van Rock Werchter: Björk of Beastie Boys. Met pijn in het hart koos ik voor het tweede. Niet dat ik er spijt van had, het was een zeer goed optreden, met veel nieuw werk, maar Björk had ik ook heel graag gezien. Hopelijk komt ze snel nog eens terug.

Muse sloot af, en speelde net zoals vorig jaar, een mooi setje nummers bij elkaar. We konden het echter niet uithouden tot helemaal op het einde en zochten de camping op. De camping, A3 in ons geval, was zeer gezellig, maar eerlijk gezegd ben ik het een beetje beu. Gelukkig waren de mensen nog zo origineel om een nieuw woordje te roepen "Timmy" (van South Park) in plaats van "Hoere". Dat laatste werkte echter nog steeds vrij goed, en werkte enorm aanstekelijk bij het testosteron op de camping.

Vanaf dag 2 dus wel een fototoestel en dus wel bewijzen. Zo mocht ik wakker worden naast mijn allerliefste, schattige Anneke en werd het fototoestel meteen bovengehaald om ons twee happy together vast te leggen. Het was meteen ook de eerste keer dat ik kon uitslapen op Werchter. Normaal stond ik altijd rond een uur of 8 op, omdat ik niet meer kon slapen. Nu was het al tien uur gepasseerd ...

Sorry aan The Van Jets, Enter Shikari (Sharika, hahaha!) en Jason Mraz, het zal voor een volgende keer zijn. Oi Va Voi bekeken we met een half oog. Kings of Leon liepen we van weg omdat het grotendeels kattengejank was en bij Joan as Police Woman vielen we in slaap. Tijd dan voor het echte werk ...

De Kaisers Chiefs waren fenomenaal. Voor mij mocht het allemaal nog veel langer geduurd hebben. 2 cd's vol meezingers, ideaal dus. Het verwondert me dat ik na dag twee nog niet helemaal hees was.

Tweede grote dilemma van Rock Werchter: Bloc Party of Lilly Allen. Ditmaal kozen ik en Anneke voor het eerst een de rest voor het tweede. Ik had Bloc Party moeten missen in april en wou ze nu dus wel eens aan het werk zien. Iemand die ons Lilly gezien heeft en kan zeggen of het goed was? Bloc Party was wel goed, maar ik kreeg van het ene moment op het andere mijn spreekwoordelijke klop, dus ik stond er half tegen mijn goesting. De mens zit raar in elkaar.

Het feestje ging door met de Queens of the stone age. Ongetwijfeld het beste optreden van de dag. Die mannen weten tenminste nog wat rocken is. Weg met alle sissi's, leve de Queens! Deze keer speelden ze wel hun Feel Good Hit of The Summer, iets wat ze bij hun vorige passage niet deden. Gelukkig maar, anders was Jonas een ongelukkig mens geweest. De nummers van hun nieuwe CD klonken live nog beter. Het komt er op neer dat ik hier nog kan blijven kwijlen over het optreden tot ik er bij neerval, maar dat ik er hier nu maar mee stop.

De Arctic Monkeys zijn arrogante klootzakken. Wie nu verontwaardigd rechtspringt om mij te komen vermoorden die was er vermoedelijk niet bij. Gedurende het hele optreden een paar woorden naar het publiek. En als er dan al iets uitkwam, dan was het onverstaanbaar, en klonk het alvast zeer arrogant. De drummer is trouwens een echte johnny, hij had zijn Nike Air Max schoenen aan. Waar gaat dat naartoe met de rockers van tegenwoordig? Over de show zelf geen reclamaties. Integendeel. Als ik m'n ogen sloot, dan leek het wel alsof er gewoon een CD opstond. Muziek maken kunnen ze dus wel.

Dan eindelijk Pearl Jam. Eddie Vedder deed z'n ding, het was heerlijk, iedereen brulde mee. Maar toch nog één kleine kanttekening. Was het echt nodig om zoveel te drinken dat het erg werd om aan te zien? Of was het dan toch die wel degelijk werkte. Erg eigenlijk. Zoveel fans, en dan staan lallen op het podium dat het bijna gênant wordt. Niettemin een goed optreden.

Na dag 2 was ik heel moe en mentaal volledig kapot. Vraag me niet waarom, ik weet het zelf eigenlijk ook nog niet goed. Gelukkig had ik Anneke.

Om te besluiiten: een klein overzichtje ... (Remember! Mijn mening!)

Beste donderdag : Marilyn Manson en Beastie Boys
Slechtste donderdag : Air Traffic en My Chemical Romance
Beste vrijdag : Queens of the stone age en Kaiser Chiefs
Slechtste vrijdag : Kings of Leon en Joan as Police Woman

Pffft

2007-07-03T22:34:00.000+02:00

Ik zou hier nu normaal gezien een geweldig lang Werchter-verslag gaan typen, maar van het ene moment op het andere voel ik me misselijk as hell. Het zal voor een volgende keer zijn vrees ik. Julie hebben het nog tegoed van mij. Ik kruip mijn bedje in, en hoop dat morgen alles weer beter is. Het zal de vermoeidheid wel zijn vermoed ik ... De laatste dagen waren nogal heftig.

Een weekje Jonas

2007-06-25T20:27:00.000+02:00

Terwijl de rest van Belgenlandje genoot van de regen, scheen het zonnetje vrolijk in Nieuwpoort. Niet dat er mensen op het strand lagen, het was nog steeds veel te koud. Ook deze derde editie was een succes. Het enige minpunt was misschien dat de camping nogal ver van de bezienswaardigheden (zee, stadscentrum inclusief kermis) gelegen was. Wel ideaal om onze wandelschoenen eens te testen. Hadden we die maar meegenomen (Damn, ik ben zo-niet-grappig).

Vandaag al een eerste dagje gaan werken. Weer bij dezelfde drankenhandel en weer had ik dezelfde collega's met wie ik boeiende monologen had. Wat moet je nu ook antwoorden op "joaaa" of alle inkomende en uitgaande transfers van zowat alle eersteklasseploegen in het voetbal. Echt boeiend materiaal is dat nu ook weer niet. Gelukkig gespaard gebleven van de regen. Ik zat op het juiste moment op de juiste plaats. Leve de hagelbuien. Mijn collega heeft trouwens ook eens een koe geïmiteerd. Boeiend!

Ondertussen heb ik mijn punten gekregen, in oplopende volgorde is dat : 7, 7, 8, 10, 10, 12, 13, 14, 14, 15, 17. Ha, daar zijn jullie nu eens niets mee. Een paar hints kunnen misschien helpen. Mijn slechtste vak was zoals verwacht Financieel beleid met 7, mijn beste Kostencalculatie met 17. En voor de nieuwsgierigien, ik hoef geen huizen te gaan platbranden, ik heb 12 op Statistiek, feestje dus! Ik heb vier vakken in 2de zit, waarvan 2 moeilijke en grote vakken en twee vakken die zeer goed doenbaar zijn. Zo doenbaar dat het eigenlijk afrontelijk is dat ik er nu op gebuisd ben. Die twee vakken zijn het in principe "gemakkelijkste vak" en "mijn favoriet vak". Echt hypocriet van mezelf om te buizen op dat examen trouwens, correctie, op 'die' examens.

Woensdag echt feestje vieren, om het einde van de examens van Anneke te vieren, waarna we de dag daarna volledig in Rock Werchter vliegen. Jawel, het worden nog drukke dagen.

We zullen doorgaan!

2007-06-22T10:55:00.000+02:00

En daar is de storm dan! Zo meteen vertrekken we voor drie dagen storm naar de zee. Hopelijk gaat het daar niet al te veel regenen, we zijn zoals u misschien weet, nog altijd met de tent. Wish us luck of zoiets. Hopelijk vergeet ik niets, mijn goed humeur is alvast ingepakt.

We kozen trouwens de best mogelijke dag voor de BBQ, zoveel zon, op één dag, dat hebben we de rest van de week niet meer gezien. Zeer geslaagde dag dus. Volgend jaar opnieuw! Enkele foto's die dienen als bewijsmateriaal, zijn te vinden op mijn Flickr.

Ik ben tot volgende week maandag geen enkele dag meer thuis besef ik ineens ... 3 dagen zee, 2 dagen vakantiewerk bij m'n nonkels (drankenhandel in Haacht nabij Werchter, leg de link), Een dagje bij mijn liefste Anneke en dan vier dagen Werchter (ook met Anneke en diverse andere creaturen). Help. Als ik nog leef, dan zal ik bloggen, beloofd!

De storm na de stilte is alweder op komst.

2007-06-18T11:08:00.001+02:00

De examens zijn dus wel degelijk voorbij en het zwarte gat deed z'n intrede. Het is raar, gewoon eens niets moeten doen en je meteen weer steendood vervelen. Ik ben daar blijkbaar heer en meester in. Nog geen 5 minuten thuis zijn en denken van: "we zijn weer nuttig bezig, doe iets! Ja, slapen!" En ja, dan ging ik op mijn bed liggen slapen. In tegenstelling tot de vorige examenperiode had ik niet echt veel zin om mijn kamer op te ruimen, dat zou ik nu dus nog kunnen doen, weer een uur gewonnen. Ik moet nog uren zien te winnen tot woensdagnamiddag.

Woensdagnamiddag voor de derde maal een "Ehsal, wat zijn we blij dat het academiejaar gedaan is BBQ". Alhoewel. Wat gaan we volgend jaar doen, er zijn er namelijk een hele hoop die het nodig vonden om dit jaar af te studeren. Nogmaals bedankt schoolwezen, om mijn eerste jaar Ehsal te ruïneren waardoor ik nu nog mooi in m'n derde in plaats van vierde jaar zit. Ik hoop wel dat het zonnetje een beetje schijnt woensdag, zodat we niet weer zoals vorig jaar, binnen moeten eten. Straks het vlees gaan halen.

Donderdag is rustdag en vrijdag vertrekken we met een deel van dezelfde mensen richting zee. De planning gaat als volgt: "We gaan naar zee!". Tot zover de planning. Ook al voor de derde maal trouwens. 3 dagen lang maken we de kust onveilig. Onze aanwezigheid zal niet onopgemerkt voorbijgaan.

En dan is het wachten op het laatste examen van Anneke op 27 juni. Die dag kan het normale leven weer z'n gangetje gaan en kunnen we weer genieten van het leven.

Ondertussen kijk ik DVD'tjes. We hebben ons eindelijk een DVD-speler aangeschaft, dat werd ook eens tijd. Gisteren Mullholland Drive gezien. Iemand die mij het laatste half uur kan uitleggen? Ik begreep er namelijk zo goed als niets van.

Het is allemaal voorbij ...

2007-06-16T17:18:00.000+02:00

Doe geen moeite, ik ben ontroostbaar. De examens zijn voorbij ...

Leve het lawaai!

2007-06-14T13:03:00.000+02:00

Er heeft hier daarnet zowat drie kwartier een helicopter over ons huis gevlogen. Waarschijnlijk weer één of andere weirdo die foto's wou trekken van alle huizen hier in de buurt, om ze daarna tegen woekerprijzen te verkopen aan de naïeve burgers. Wel, ik kan u zeggen dat ik daar niet echt mee gediend ben. Leve de privacy, en leve de rust die een studerende student af en toe ook wel eens nodig heeft. Ik kan alvast beloven dat, wanneer er hier binnenkort iemand aan de deur staat en probeert om een foto te verkopen (geloof me, het zou echt niet de eerste keer zijn), dat ik dan eens goed mijn gedacht zal zeggen.

Ook bedankt aan de mens van hier een paar huizen verder (vermoed ik), die nu vakkundig de vogels uit zijn fruitbomen aan het verjagen is. De helicopter is weg, leve de knallen die elkaar nu in sneltempo opvolgen. Ik hoop op slecht weer vanavond, dan moeten de vliegtuigen die willen landen op Zaventem de alternatieve vliegroute gebruiken en dan vliegen ze recht boven ons hoofd. Dat is nu eens lawaai dat acceptabel is, misschien omdat ik het al jaren hoor en in plaats van schaapjes, vliegtuigjes tel ...

Ha ha hahaha haaaaa!

2007-06-13T17:40:00.000+02:00

Ik krijg één of andere vieze darmziekte van spammails. Figuurlijk, voor de mensen die nu al gillend wegrennen. Mijn hotmailaccount (dat ik nog steeds gebruik voor MSN), wordt dagelijks volgepropt met Spam met grote "S". Sinds half februari delete ik deze mails niet meer, maar laat ik ze gewoon staan en zie ik dagelijk het tellertje serieus de hoote ingaan. Momenteel staat het op 522. 522 nutteloze berichten. Vaak komen ze dan nog van dezelfde afzender, die me wil overtuigen om verpleegster te worden (ze hebben er wel degelijk miljoenen nodig!). Ik kan ook serieus besparen op inkt en overnachten in de sjiekste hotels wordt spotgoedkoop.

En dan beweren dat ze spamfilters en dergelijke hebben. Jaja, dat blijven we ook geloven. Gelukkig is Gmail er nog. Die lezen dan wel alles mee wat je schrijft, maar die filteren tenminste een beetje deftig.

Voor de rest gaat het goed met mij. Net weer even hoogstaande televisie gezien. Ik wil "We like to party" nomineren voor beste televisie ever.

*Dimi duwt een knoert van een gele microfoon met in koeien van letters JIM op, onder de neus van een vrouwmens*
-"Zijde gelle van JIM?"
-"Neen, wij zijn van Donna!*
-"Ah, ok :-)"

Don't we just love it!

Ik wil potlood en papier!

2007-06-11T19:43:00.000+02:00

De nacht na Statistiek droomde ik dat ik 9 ging hebben. Een klein beetje freaky als je het mij vraagt. Hopelijk zijn dromen bedrog, anders gaat er eentje slechtgezind zijn binnen twee weken.

Ik wil ook nog een pluim geven aan de mensen die de stemhokjes ontwerpen. Ik wil hen het volgende duidelijk maken : "Hallo, ik ben Jonas. Ik ben 1,97 meter groot. Een stemhokje met computerscherm op heuphoogte is niet leuk. Het heeft m'n stem zeker beïnvloed. Ik moest me letterlijk dubbelplooien en dan kon ik het scherm nog niet deftig lezen. Volgende keer kom ik in een rolstoel". Stemmen is één grote zever. Mijn papa moest blijkbaar bijzitter zijn, maar hij wist van niets. Altijd grappig. Aangetekende brieven die niet toekomen, waar gaat de wereld heen ...

Morgen alweer een examen, Frans deze keer. Eén van de meer idiote examens, puur woordenschat leren en enkele regeltjes grammatica. De motivatie was dan ook vrij ver te zoeken gisteren en vandaag. We zullen zien hoe we het er vanaf brengen. Nuja, in principe is een 8 voldoende om voor de taalvakken een voldoende te halen. Van die 8 punten heb ik op voorhand ook al punten verdiend tijdens de "permanente evaluatie" en ik gok toch dat ik een 5 of meer heb. Als je zelf een beetje kan tellen, dan ziet het er redelijk goed uit. Maar dat hebben we al meer gezegd ...

Euforie alom

2007-06-09T17:47:00.000+02:00

Ja, we zijn een klein beetje euforisch. Volgens mij ga ik namelijk meer dan tien halen op mijn examen van statistiek. Het is een zeer gewaagde uitspraak, dat weet ik. In januari beweerde ik nog dat ik er voor de eerste keer in mijn Ehsal-carriere zou doorzijn voor Statistiek, maar ik faalde en haalde slechts een negen. Nu zeg ik het opnieuw en geloof ik er ook echt in! Alles lukte vandaag en wie weet zit er wel een 12 of een 13 in! Laat ons nu hopen dat het geen dagdroom was, maar pure realiteit.

Lang leve de typische Belgen!

2007-06-08T20:29:00.001+02:00

Mensen mogen sociaal zijn, dat is zelfs een groot pluspunt. Er zijn weliswaar bepaalde uitzonderingen. Zo is praten over welke kleur lijken krijgen na bepaalde doodsoorzaken wel heel boeiend, maar niet als je aan tafel zit en heel het restaurant kan meeluisteren. Mensen die pillen genomen hebben die zien er bruin uit, mensen die een hartaanval gekregen hebben, blauw. Ik dacht nog te vragen of Chinezen eigenlijk wandelende doden waren, maar ik heb het maar zo gelaten. Gelukkig hadden we onze pizza al binnengewerkt op dat moment.

Je kent het wel, een clichékoppel ... Alles tien keer vertellen, er de andere mensen in betrekken en van die dingen. Wij waren spijtig genoeg de enige andere mensen in het restaurant. Ze had niet te veel gedronken, neen, ze kon er tegen, maar wel zeveren tegen de sterren op. Over hoe ze het voetpad voor haar huis proper gemaakt had, en hoe het de dag erna weeral vuil lag. Ze ging van haar hart een steen maken en het niet meer proper maken. Van een gewaagde uitspraak gesproken!

We hadden al betaald, maar die mensen zijn tegen u bezig. Zomaar rechtstaan is nogal onbeleefd. Dus luisterden we nog de volle vijf minuten naar weeral haar voetpad, het voetpad van haar ouders, hun oude oude en de sticker die daar op kleefde, hondenpoep, jawel, weer op hun stukje voetpad ... En ja, er moest een pizza naar haar genoemd worden. Echt veeleisend was ze voor de rest niet.

Run, Jonas, run!

Morgen ga ik de stasistiek bedrijven, en ze geven er nog punten op ook!

Vandaag samengevat :

2007-06-06T20:59:00.002+02:00

- Een geweldig gemakkelijk examen aangezien het net dezelfde examenvragen waren als de vragen die vorige week gesteld werden op eenzelfde examen. Bovendien mochten we onze codex gebruiken en stond alles er letterlijk in. Om het toch nog een beetje spannend te maken heb ik hem zo weinig mogelijk gebruikt.

- Hooikoorts is kaka. Ik ben al een hele dag aan het niezen, no fun.

Terug drie dagen Rock Werchter!

2007-06-05T18:00:00.000+02:00

Vandaag studeerden we op verplaatsing. Mijn nonkel is nog tot zaterdag op vakantie en het huis staat daar dus zo leeg als maar kan zijn. Grootste pluspunten daar zijn dat er veel minder afleiding is, en dat er vooral veel minder lawaai is, aangezien de buren niet meteen naast deur wonen. Mijn cursus Sociaal Recht mocht mee, en ik heb er van genoten! Het ging allemaal vrij vlot en ik durf nu al zeggen dat ik het ken. Hopelijk zeg ik morgennamiddag nog steeds hetzelfde.

Ondertussen is het hier een drukte van jewelste. Jawel het is Rock Werchter! Toch als je de signalisatiebordjes mag geloven die er overal aangebracht zijn. Wij wonen op een plek waar nogal veel mensen passeren als ze richting Werchter trekken. Ze hebben er blijkbaar niet beter op gevonden om de bordjes van Rock Werchter nu al te plaatsen om de mensen richting de oude knarren van The Rolling Stones te gidsen. Ze zitten wel een paar jaartjes achter. De datum op de bordjes geeft 2002 aan, en dat ligt nu toch al wel 5 jaar achter ons ...

Goed dat ik niet meer bij m'n nonkel thuis zit. Daar zouden die rollende stenen vrij goed hoorbaar zijn, als de wind goed zou zitten.

Morgen examen nummer zeven, daarna nog vier te gaan. We zijn er bijna vanaf!

Ik was even op

2007-06-03T18:11:00.000+02:00

Ik zat gisterennamiddag in een dipje, en niet zomaar een dipje. Ik was verschrikkelijk moe na het vroege opstaan (6 uur) en het daarop volgende examen dat eigenlijk veel gemakkelijker hoorde te zijn. Echt goedgezind kwam ik daar dus niet buiten, gelukkig scheen de zon nog, dan kon mijn hooikoorts mij nog een beetje pesten.

Thuis had ik zo één van die dagen dat ik niets van geluid verdroeg. Als ik moe ben, dan valt dat wel vaker voor. Net op dat moment moet mijn broer beginnen te drummen. Allemaal heel leuk, voor 5 seconden, maar niet als Jonas moe is, dan word ik daar gewoon ziek van. Leve ook de mensen die hun gras willen afrijden als ik moet leren. Ok, dat is overdreven, ik moet het de mensen gunnen, het was geen zondag ofzo.

Vandaag is het echt niet leuk. Financieel beleid is zeer veel en zeer moeilijk. Morgen haal ik vermoedelijk 3/20 of hoger (ja, we zijn vaag, maar we gunnen ons dus minstens 3 punten). Het zal allemaal van de meerkeuzevragen met gigantische foutcorrectie afhangen. Normaal trekken ze 1/3 van een punt af voor een fout antwoord, nu wordt dat respectievelijk (voor de verschillende delen naar wat ik vernomen heb) +1/-1 en +3/-5. We gaan dus met punten smijten morgen, en hopelijk in de juiste richting. Stel je voor, dat ik alles juist gok, dan is mijn dagje wel goed denk ik.

Mijn dipje is gelukkig wel voorbij, al ben ik wel nog wat moe. Misschien was ik gisteren ongelukkig toen ik besefte dat ik vandaag niet naar het Diamond Tuning Event kon gaan in Boortmeerbeek. Nu begrijp ik ook waarom er vanmorgen om 7 uur, ja dan al, een Johnny voorbijreed terwijl hij vermoedelijk het knopje om z'n volume stiller te zetten, kwijtgespeeld was. Tuning is not a crime, maar het is wel geweldig grappig.

Ook nog even het vermelden waard: de plaatselijke kermis is ten dode opgeschreven. Vorige week ben ik er geweest om smoutebollen te gaan halen en de plaatselijke jeugd was ook aanwezig, maar slechts zeer beperkt. Ik veronderstel dat ze allemaal aan hun auto aan het sleutelen waren (en hun haar/petjes aan het goedzetten).

Fight!

2007-06-01T22:25:00.000+02:00

[Edit : Check hier de nieuwe probeersels en spui uw gal!]

Ok, zoals iedereen, (buiten de blinden, waarvoor mijn excuses) kan zien, heb ik mijn foto bovenaan mijn blog veranderd. Ik kreeg meteen bakken vol kritiek over mijn goddelijk lichaam geslingerd en heb besloten het op een akkoord te gooien met de personen die dat "ding" en vooral dat "onderschrift" zo verschrikkelijk vinden.

Gooi dus maar volop met die kritiek, ik zal hem wel opvangen. Ik ben bereid op zoek te gaan naar een betere foto en een beter onderschrift. Je kan me altijd een handje helpen door hier een andere foto te zoeken. Als er iets beters uit de bus komt, dan zal ik die foto vrijwillig veranderen. Als er natuurlijk mensen zijn die zeggen dat het mooi is, dan blijft het staan. Spannend!

Wij lopen om er te geraken

2007-05-30T21:45:00.000+02:00

Ik heb me iets in m'n hoofd laten steken. Niet letterlijk, figuurlijk, en wel door Tim. Compleet uit het niets zei hij dat het wel een mooi doel zou zijn om eens de 20km van Brussel volledig uit te lopen. Nog geen 5 seconden later was het al een half levensdoel geworden. Jaja, we zouden hem eens uitlopen, in het jaar dat we beiden 26 zouden zijn. Wat een doel, dat is dus binnen vier jaar. Niet echt spectaculair op het eerste zicht.

Wel spectaculair als je weet dat ik al heel mijn leven een fervent tegenhanger geweest ben van het hele loopgebeuren. Ik weet nog dat we in de lagere school eens 400 meter moesten lopen en dat ik na 100 eigenlijk al wilde opgeven. Ik was traag, heel traag.

In het middelbaar herhaalde zich dat tijdens de zogenaamde "prestatieloop". Ik eindigde steeds ergens in het midden, maar echt schitterend was het niet. Mijn enige pluspunt waren mijn laatste 100 meter. Blijkbaar had ik dan ineens de kracht om te spurten en nog snel een paar mensen voor te steken. Ik had toen een vriend die altijd net voor mij eindigde en ik weet nog heel goed dat die de laatste twee jaar steevast een excuus verzon om niet te moeten meelopen. Z'n ego van hier tot in Tokyo kon het niet aan dat ik voor hem zou eindigen. (Met een geweldige verkoudheid naar de lopers staan kijken in de gietende regen, ik vind het nog steeds een geweldig excuus om niet te moeten lopen ...).

Na het middelbaar verwaterde mijn conditie volledig. Ik stopte met basketballen "omdat ik daar geen tijd meer voor had". Iets waar ik later eigenlijk veel spijt van gehad heb. Nu is het te laat voor die spijt, misschien begin ik ook terug opnieuw, you never know.

En toen was daar ineens die fitness. Mijn conditie ging terug lichtjes vooruit en sinds enkele weken sta ik terug actief op die loopband. In het begin was dat 10 minuten lopen en kapot zijn, smeken dat het tellertje van 09.59 naar "Afkoeling" springt, nu loop ik al 15 minuten tegen een sneller tempo. Waar gaat dat met mij naartoe? Ik loop nog geen 20km, maar ik vind het wel al sterk van mezelf dat ik zo'n vorderingen maak. Binnenkort drijf ik de snelheid nog een beetje op en ga ik ook langer lopen. We zullen eens zien wie er wint! Tegen 2011 staan we er! Jeetje, wat ben ik er vroeg bij ...

Dromen zijn gelukkig bedrog

2007-05-28T20:41:00.000+02:00

Een mens droomt al eens, meerdere keren per nacht zelfs. Maar wat ik deze nacht droomde slaat toch wel alles. De zotste droom ever? Ik weet het niet, maar het komt alvast in de buurt. Dromen zijn vaak gebaseerd op waargebeurde feiten, of dingen die je meegemaakt hebt. Dit werd bewezen in de volgende droom ...

We waren met het ganse gezin op 'vakantie' (?) in Portugal (ik herinner me niet waar, maar de Portugal kan alvast verwijzen naar de Paasvakantie), maar moesten plots het vliegtuig nemen. We hadden namelijk 4 kaartjes voor de finale van de Champions League in Athene (ik herinner me heel goed, we gingen naar Athene, en vorige week was daar die finale). Ons vliegtuig vloog niet zo mooi recht naar Athene. Neen, halverwege begon het plots neer te storten. Het rare aan de zaak was, dat ik het echt kon 'zien' neerstorten. Plots, was er van neerstorten geen sprake meer en vlogen we weer verder. Het rare van de zaak was dat niemand gilde, niemand huilde, neen, iedereen lachte en vond het blijkbaar leuk.

Toen we het vliegtuig uitstapten, vergat ik m'n rugzak (Check: Kiesweek eerste jaar aan Ehsal, toen vergat ik dat ding ook, zucht) en realiseerde ik me dat pas vrij laat (veel te laat toen, inderdaad. Ik stond namelijk thuis ...). Mijn grootste zorg waren mijn schoolboeken en mijn mp3-speler (u raadt al wat er inzat in die verloren gegane zak ...). Ik probeerde het uit te leggen in mijn beste Engels, maar mijn zak heb ik niet teruggezien. Wat ik nog weet, is dat we hopeloos te laat waren voor de voetbalwedstrijd. Het volgende moment hoorde ik een haan kraaien. Het signaal om wakker te worden ... Die verdomde GSM en dat verdomd vroege uur ...

Pijnlijk

2007-05-26T17:45:00.000+02:00

Het derde examen zit er ook alweer op en stiekem was het een tegenvaller. Wat een leuk examen hoorde te zijn, was eerder muggenzifterij eerste klasse. Blijkbaar diende echt alle kleine details gekend te zijn. Daarenboven bleek dat ik een stuk niet geleerd had, omdat ik dacht dat dat niet moest. Dat laatste was natuurlijk niet zo slim van mij. Ik hoop dat ik voldoende juiste dingen opgeschreven heb om aan een tien te geraken, maar er zijn geen zekerheden meer in deze wereld. Het wordt afwachten.

Ik ben een student Handelswetenschappen en merkte meteen alle nadelen die verbonden waren aan het probleem dat het bedrijf op de vierde verdieping van het INNO-gebouw ondervond. Een massa mensen in de winkel, overal koopjes. Haast onweerstaanbaar. En dan volgt de melding "de kassa's gaan momenteel zeer traag wegens een technisch probleem". We moesten maar even geduld hebben, het zou zich wel oplossen. Gelukkig dacht ik bij mezelf, terwijl ik daar weer stond te kwijlen boven de CD's en DVD's. De rijen aan de kassa's groeiden gestaag aan en een nieuw bericht werd de wereld ingestuurd, nu lag het systeem simpelweg plat, niets kon nog verwerkt worden. We moesten toch liefst nog even geduld hebben.

Na een half uurtje rondlummelen in de winkel, en nog steeds niet-functionerende kassa's dropte ik mijn potentiële aankopen en verliet ik de winkel langs de "buiten zonder aankopen uitgang". Terwijl bedacht ik me hoeveel verlies dit wel niet kon betekenen. Er zijn daar minstens 8 kassa's die misschien wel meer dan drie kwartier stilgelegen hebben. Hoeveel mensen hebben de rij verlaten? Hoeveel mensen hebben teruggelegd wat ze van plan waren te kopen en zijn na een tijdje wachten gewoon vertrokken? Nuja, de mensen achter de kassa vonden het niet zo erg, zij genoten van hun extra rust. Zo leek het toch.

Ik ben de titel van een liedje van die West-Vlaming!

2007-05-24T18:35:00.000+02:00

Ik ben veel te moe naar mijn eigen bescheiden goesting. Vermoedelijk is de boosdoener mijn hooikoorts. Het feit dat ik constant zakdoeken misbruik, lijkt er precies voor te zorgen dat ik momenteel echt moeite moet doen om mezelf tegen te houden. Ik zou maar al te graag mijn hoofd op mijn bureau leggen en slapen. Maar dat mag niet, ik heb namelijk voor de nu al 3de keer deze week, een examen. Openbare Financiën, het vak is leuker dan het lijkt. Iedereen die de naam hoort wil zijn eten er schijnbaar langs de verkeerde kant weer laten uitkomen, maar het valt allemaal heel goed mee. Ik heb er zelfs spontaan voor gekozen, jawel, een keuzevak!

De zomer is weer even in het land en dat is goed merkbaar. Daarnet was het 26.9°c op mijn kamer. Niet echt een temperatuur waarbij het leuk leren is. Misschien ook een van de redenen waarom ik me zo moe voel.

Mijn examen woensdag viel trouwens redelijk goed mee. Normaal moet dat zeker een voldoende opleveren. Stiekem ben ik zelfs niet tevreden met een voldoende, maar zou het eerder iets in de richting van een 13 of een 14 mogen zijn voor mij. Nuja, we zien wel, de punten heb ik 1 of 2 dagen voor Werchter. Hopelijk zal dat de sfeer niet beïnvloeden. Al hang ik hier nu wel weer de pessimist uit, want ze kunnen ook veel beter dan verwacht uitdraaien en dan zal dat de sfeer eerder positief beïnvloeden. We zien wel zeker.

En nu zetten we ons terug achter ons boek, want het is er gelukkig maar één, en het is wonderwel zeer goed geformuleerd en van die dingen, dus ik begrijp wat ik lees. Positieve start!

Een bericht van de man met het lugubere examenrooster

2007-05-22T20:05:00.000+02:00

Jeetje we hebben veel te vertellen vandaag. Hopelijk valt u niet in slaap voor u het einde van dit blog bereikt heeft.

Allereerst kan ik u met enige trots (en stiekem ook wel een klein beetje verdriet omwille van het verlies ervan) melden dat de F****** Pop-ups in principe verleden tijd zouden moeten zijn. Ik heb mijn teller, die er al bijna 2 jaar opstond en die steeds vlijtig m'n bezoekertjes telde, met éénm'n blog verwijderd. Reden: steeds meer klachten over pop-ups. Ikzelf had er geen last van, dus had echt niets door, maar het is om u te dienen! Andere tellers nemen over, maar dat kan u waarschijnlijk niet echt veel schelen. Geen pop-ups dus in principe, indien dit toch het geval zou zijn, wees dan zo vriendelijk om mij de huid vol te schelden.

Ten tweede, mijn examen van gisteren. Ik had op voorhand gezegd dat Internationale Economie moeilijk zou zijn en dat ik Europees Beleid nog wel zag zitten. Wel, het was dus gewoon omgekeerd. Internationale leek wel een fluitje van een cent. Het was net alsof ik de antwoorden van de meerkeuzevragen op voorhand al gekregen had, zo vlot ging het allemaal. Europees stak daarentegen een beetje tegen. Het leek wel of heel de cursus in dat examen zat, en allemaal vage vragen en van die dingen. Niet zo leuk, achteraf bekeken. Hopelijk komt er een tien of meer uit de bus op het einde van de rit.

Na het examen, de frustratieaankopen van de week gaan plegen. Ik had nog een bon van FnacDVD's mee gaan kopen. Er gingen stemmen op dat ik dat meervoud wel achterwege zou mogen laten, maar uiteindelijk viel dat allemaal nog heel goed mee. Ik nam Heat en Ronin mee naar huis. From Dusk Till Dawn liet ik liggen, ook al kostte die maar €2,95. Een mens moet toch iets te doen hebben tijdens de dode momenten zeker. Ja, zelfs tijdens het leren zijn er dode momenten, die moet je jezelf af en toe eens gunnen.

's Avonds reageerde ik me nog eens af in de fitness, weeral iets dat een mens kan doen om z'n dode momenten op de vullen. Toen kwam het SMSje dat alles veranderde. Er werd niet naar huis gereden, integendeel, het werd een omweg richting Leuven voor de rest van de avond. Anneke is mijn drugs en ik ben zwaar verslaafd. Aangezien ik ondertussen al met m'n examens bezig ben, is het veel moeilijker om tot bij m'n drugs te geraken. Je weet hoe verslaafden reageren als ze niet krijgen wat ze willen. En je weet ook hoe ze reageren als ze er dan toch bij geraken. Inderdaad, dan zijn ze blij, zo blij.

Voorts wil ik nog even de politie bedanken. Zij zijn namelijk de oorzaak van vertragingen op de autosnelweg. Toen ik daar gisteren met mijn compensatieauto reed (grote auto's dienen toch om dingen te compenseren zeker!), kwam er net een combi van de politie gepasseerd. Mooi tegen 120 km/uur uiteraard. Dan durft niemand nog op het gaspedaal duwen, iedereen bleef er mooi achter hangen, waardoor er na een tijdje een hele wolk van auto's achter de combi hing. Eigenlijk nog wel redelijk grappig.

Morgen heb ik Logistiek. Een vak met een vragenlijst als leerstof. Ken je de vragenlijst, dan ben je succesvol, ken je ze niet, dan ben je een volslagen idioot, aangezien je weet welke de vragen zullen zijn. Hopelijk voel ik me morgen geen idioot. Ik ben het leren alvast beu voor vandaag, ik heb morgen nog een uurtje of drie in de voormiddag. Die zal ik gebruiken om nog een beetje te herhalen. Nu filmpje kijken, of neen, Fast Show!

Konijn met stress

2007-05-19T09:04:00.000+02:00

Jawel, het is eindelijk zover! Eindelijk begint de druk zich op te hopen. Ik begin eindelijk door te hebben dat leren op voorhand echt wel nuttig is. De op voorhand is er natuurlijk al lang niet meer bij, overmorgen heb ik m'n eerste examen al. Internationale Economie én Europees Beleid. Twee vakken, één examen, één punt. Haal je op het eerste 3 en op het tweede 15, dan mag je beide hermaken, want ja, in het totaal gebuisd ... Domste regeling ever, maar kom, daarvoor gaan we naar school he. We gaan niet om een tien te halen, eerder voor een ... elf ofzo!

Daarna volgen er nog tien andere examens, het laatste examen al op 16 juni. Iemand die goed kan tellen, ziet meteen dat dat elf examens zijn op 27 dagen. Zeker ook niet vergeten te vermelden dat ik na het derde examen 6 dagen "vrij" ben. U ziet, het wordt een redelijk drukke periode.

Maandag dus dat eerste examen. Ik heb er niet echt een goed oog in. Het bleek nogal veel leerstof te zijn en nogal ingewikkeld van tijd tot tijd. Ik vrees dat ik goed ga mogen scoren op Europees Beleid om mijn punten voor Internationale Economie op te halen. Er is natuurlijk nog morgen, morgen kunnen we nog een beetje herhalen. En dingen in mijn hoofd rammen. Heeldere mappen (twee om precies te zijn)

Gedachten ...

2007-05-16T20:00:00.000+02:00

Ben ik de enige die die reclamespotjes van op de radio van "Defensie" verstaat als "solliciteren bij De Fancy" en daarom elke keer weer denkt dat het flauwe grappenmakers zijn, die militairen?

Er ligt nu al een hele week een "Dixi-toilet" op z'n kant in onze straat. Waarom dat daar stond, geen idee, waarom die er nu nog altijd zo omvergeblazen (aha, reden!) bij ligt, geen idee. De anarchistische toiletbrigade die langsgeweest is?

Mechelste steenweg, op weg naar Leuven. Het staat daar vol met huisjes waar er meisjes van plezier wonen. Na zo'n huisje, 2 huizen verder staat er een bordje met "Gratis poesjes". Oneerlijke concurrentie?

Kent er iemand pastoor Ceulemans? Dat is namelijk de naam van de nieuwe straat die ze hier aangelegd hebben. Er staat geen enkel huis, er valt niets te zien, ze loopt zelfs dood. Maar toch lopen er constant mensen. Zijn we te nieuwsgierig?

Waarom zijn er zoveel mensen tegen "Björk" en haar kunsten. Haar muziek is toch oh-zo-geweldig, zeker haar eerste twee CD's en nu haar laatste! Hemels! Is dit een provocerende alinea?

Ja, we gaan naar Cirque Du Soleil in een verre toekomst. En ja, ik denk alleen maar aan Gie. Is dat niet lief?

Statistiek bedrijven.

2007-05-15T14:27:00.000+02:00

Het regent en regent. Laat de zomer toch maar komen. De zomer, waarin ik zal werken en vermoedelijk ook weer zal studeren. De zomer, die hopelijk afgesloten wordt met een fijne vakantie met mijn Wonderwoman. Stiekem hebben we al geweldig hard zitten plannen, maar er is geen tijd op overschot. De vakantie zit al even goed gevuld als de rest van het jaar. Normaal gezien zijn er nog wel twee weekjes vrije tijd begin september. In principe lukt het dus wel. Dat is nu nog eens iets om naar uit te kijken. Spijtig dat het allemaal nog zo veraf ligt ...

Ondertussen mogen we ons verdiepen in de statistiek. Ik ben al 2 dagen de statistiek aan het bedrijven, het mooiste wat er is, zoals onze prof het elke keer weer met zoveel overtuiging wist te zeggen. Jawel, wij bedreven de statistiek tijdens de les. Niet dat de lessen zo boeiender werden, neen, we werden er half depressief van omdat de prof in kwestie z'n vak duidelijk zeer goed kende (en kent) en ons tijdens het (mondelinge) examens vermoedelijk zeer zwaar op de rooster zal leggen.

Morgen begin ik dan te leren voor mijn eerste examen. Dat wordt meteen al een dubbel examen. Internationale Economie en Europees Beleid zijn zo goede vriendjes dat ze samen op één moment ondervraagd moeten worden. Er zijn inderdaad links tussen die twee vakken, maar dat zijn er nu ook wel niet echt overdreven veel moet ik zeggen. Zolang ik maar meer dan 9 op 20 haal.

Herinner me er nog eens aan, ik zou het vergeten

2007-05-13T17:42:00.000+02:00

Ik ben al geweldig oud. Geweldig oude mensen hebben herinneringen, en ja, ik kan er mij nog enkele voor de geest halen. Bepaalde herinneringen kan je aan bepaalde voorwerpen vastkleven en die dingen kan je dan allemaal in een doos steken. Zo heb ik al een hele doos vol papiertjes en kleine prulletjes.

Wat doet een mens daarmee? Niets, helemaal niets. Het is gewoon eens leuk om af en toe die doos open te trekken en te kijken wat er allemaal inzit. Af en toe komt er dan ook weer wat extra bij, dat dan weer helemaal vergeten wordt, tot de doos zich opent aan z'n toeschouwers. Later als ik voldoende dozen heb, dan start ik een museum voor mezelf. Mijn herinneringenmuseum. Alhoewel, dat is niet hetzelfde als een goede ordinaire doos. De doos op zich is trouwens ook een herinnering. Het is de doos waarin de handleiding van mijn vorige enorm lompe -achteraf bekeken- laptop zat. Zo ziet u maar, ik recycleer mijn herinneringen milieubewust.

Ik zou al die papiertjes eens moeten sorteren, dat is een avondvullend programma. Maar mijn dagindeling laat dit momenteel niet toe vrees ik. En plots ben ik slechtgezind ...

Het spijt me!

2007-05-11T17:33:00.000+02:00

De laatste weken schrijf ik waardeloze, lege en inhoudsloze blogs. Ik weet niet wat er met me scheelt, maar kijk, zou het een Writers-Block kunnen zijn? Een beetje kritiek kan nooit kwaad. Het onheil is nu toch al geschied. Zolang ik niet herval in het "wordt-ik-schrijven" valt het eigenlijk allemaal nog wel mee denk ik.

Ik bruis van de ideetjes waar ik over zou kunnen schrijven, maar steeds, op de momenten dat ik eens tijd heb om te schrijven, lijken ze allemaal collectief te staken. Ik ben het meest productief net voor ik ga slapen. Dan lig ik in m'n bed wakker te liggen en te denken over de dingen des levens. Het ene idee na het andere komt tevoorschijn, maar nooit ben ik zo slim om bijvoorbeeld eens een balpen en een papier naast mijn hoofd te leggen. Stiekem zou ik eigenlijk een gevierd schrijver moeten zijn, maar kijk wat er van mij geworden is. Ik ben slechts een gelukkige blogger *knipoog*.

Verder kan ik zeggen dat ik tegenwoordig blogs lees alsof mijn leven er van afhangt. Leve de RSS-feeds. Als ik buis op mijn examens, dan zal ik het weten hoe het komt. Ik ben trouwens steeds op zoek naar nieuwe blogs die boeiend om lezen zijn, want lezen is fijn!

Nog zoveel dagen

2007-05-09T14:13:00.000+02:00

Mijn broer is officieel begonnen met het aftellen naar Rock Werchter. Zijn antwoord op de vraag: "hoeveel dagen is het dan nog wel wachten?" was eerder ontgoochelend, met name: "daar heb ik nu eens geen idee van". Wat ik weet is dat het nu wel heel dichtbij aan het komen is. Nog anderhalve maand wachten en we kunnen ons weer vier dagen gaan amuseren. Hopelijk is het niet zo warm als vorig jaar, want dat ging er echt wel zwaar over. Zo'n weer had ik nog nooit eerder meegemaakt. Nuja, het jaar tevoren goot het 3 dagen en scheen de zon een klein beetje op dag vier, dat was eigenlijk veel erger.

Tussen het leren door zal ik me dus bezighouden met dromen over die vier dagen. Dingen plannen, nuttig en nutteloos. Mezelf weer dwingen om ook dit jaar de rugzak zo licht mogelijk te maken, wat keer op keer weer mislukt. Ik kan best ook maar eens op voorhand beginnen plannen wanneer ik naar welke groep wil gaan kijken, want het zal meer dan ooit 'moeilijk kiezen' worden dit jaar.

Werchter is mijn LEVEN. Ik kan niet zonder. En ja, ik ben hypocriet. Hoe hard ik ook zal zagen over de ticketprijzen, volgend jaar ga ik gewoon opnieuw. Als het ooit even meezit ga ik wel naar Pukkelpop (Ik ben nog nooit thuis geweest op dat moment, of ik had tweede zit), het programma is zo mogelijk nog beter.

A whole lot of cursussen

2007-05-07T22:21:00.000+02:00

Het is weer zover. De gemiddelde student begint te klagen en te zagen. Of ik gemiddeld ben, ik zou het niet weten. Volgens mij zaag ik gewoon continu. Mensen die momenteel niet zullen zagen (alhoewel, werkdruk, werkdruk!) zijn de mensen die een copycenter in hun bezit hebben. Deze mensen verdienen heden ten dage massa's geld door het simpele feit dat er heel veel luie studenten zijn. Ik moet niet veel zeggen, ik stond er daarnet ook, en was dus niet de enige. Voordeel is wel dat ik nu over deftige cursussen beschik.

Om mezelf te beschermen vertel ik er niet bij dewelke het zijn. Anders loop ik het risico overvallen te worden, de volgende keer als ik EHSAL betreed.

Nachtwacht

2007-05-06T15:23:00.000+02:00

Het testosteronkanon in mij werd heftig wakkergeschud. "Een nachtje bewaker spelen op een school". Geef toe, dat klinkt toch geweldig gevaarlijk en enorm avontuurlijk.

De school van dienst had mensen nodig die ervoor konden zorgen dat dieven niet aan de haal gingen met de voorraad drank die er stond, ter gelegenheid van het schoolfeest. En ja, Jonas voelde zich geroepen om tegen een kleine vergoeding een nachtje te gaan helpen.

We waren met 4. Er waren Joachim en Ik en dan hadden we nog G. "Al 17 jaar in het vak als nachtwaker, dus hij kende het vak" en S. De illegale Rus. Jawel, u leest het goed, ik heb nader kennis gemaakt met een mens zonder papieren die hier dik tegen zijn zin in België vertoefde. Het was dat of als soldaat gaan dienen voor z'n land. Schrijnende situaties allemaal.

En toen gebeurde er niets. Er viel niets te beleven. De politie kwam ook even langs, dronk pintjes, en vertrok weer. Modelagenten. Geen enkele vandaal hebben we die nacht moeten tegenhouden, geen enkele dronkelap die probeerde om tot bij het bier te geraken.

Wat deden we dan terwijl? Juist ja, in slaap vallen. We keken film, maar dan zonder geluid, omdat dat niet werkte. U kan het al raden, niet meteen de boeiendste zaak. Joachim en ik doolden wat door de verlaten school en verveelden ons te pletter. Gelukkig waren er nog de koffiekoeken. Koffiekoeken voor "De nachtwacht". Het waren er veel en ik had honger, ook al was het midden in de nacht. 's Morgens stond er alweer een nieuwe doos voor ons klaar, blij dat we waren.

Ondertussen deden we zeer onnozel, zeer onnozel. Bepaalde zaken werden zelfs opgenomen met behulp van een dictafoontje, iets waar we nog veel spijt van gaan hebben enzo. Wat een gezever toch.

Tegen een uur of vijf kropen we in onze slaapzak, om al slapende de grote tent te bewaken. We installeerden ons op het podium, ja, wij staan graag in de belangstelling. Het was koud, maar het viel al bij al nog wel mee. Gelukkig kon ik tegen tien uur weer in m'n eigen bedje kruipen om nog een beetje slaap in te halen. Een geweldige nacht, maar geen tweede keer meer ...

Er zat een vijs los

2007-05-03T22:45:00.000+02:00

Gisteren gebeurde er iets, ik weet nog steeds niet goed wat, dat er voor zorgde dat mijn bril schots en scheef ging staan. Het was geen zicht. Ik trok hem zo goed mogelijk weer recht met de mededeling aan mezelf dat ik binnenkort eens naar de optieker zou gaan. Vandaag nog niet, wegens geen tijd. 's Middags moest ik echter van gedacht veranderen. Terwijl ik even een dutje deed op een tafel tijdens de middag viel het linkerbeentje er gewoon af. Het vijsje was losgekomen en mijn bril bestond nu uit twee delen. Nu was het nog minder een zicht. Gelukkig zitten er in de Metro nietjes en kon ik zo m'n bril nog gedeeltelijk vasthouden. Na herhaaldelijke tests bleek het niet echt op te vallen. Diegenen die het niet wisten hadden niets door, of waren zo van hun melk dat ze zwegen.

Ik heb hem dus ondertussen toch maar laten maken.

Verder ben ik ook nog mijn prijs gaan halen die ik gewonnen had met de wedstrijd op Ehsal. 9 Doosjes thee met daarin 20 zakjes thee. Voor wie goed kan tellen inderdaad 180 zakjes. Noem het maar een volledige jaarvoorraad, wellicht een verschillende-jaren-voorraad. Alhoewel, als ik naar de vervaldatum kijk, dan begrijp ik al iets beter waarom ze er zo mee smijten, met die doosjes. Nuja een gegeven paard kijkt men niet in de bek en zo'n dingen worden nu eenmaal niet slecht.

Technopolis

2007-05-02T11:51:00.000+02:00

Technopolis is een gevaar voor de gezondheid. Zeg maar dat ik het gezegd heb. We waren daar gisteren nog geen 5 minuten binnen of ik stond al vol blauwe plekken en schrammen. Er is namelijk een experiment waar je kan testen of je sneller kan lopen dan bepaalde andere dieren. ik begon met de kever, maar die vloog me iets te snel. Ondoenbaar dus. Dan zou ik het maar eens gaan testen met het schaap. Ik duwde op de knop, zette me in startpositie en wachtte op het signaal.

Daar was het signaal en Jonas smeet zich naar voor. Tegen dat ik een klein beetje op snelheid was (23 km/u zo bleek achteraf), moest ik alweer remmen om me vervolgens tegen het valkussen te smijten (om volledig tot stilstand te komen). Ik had had smijten spijtig genoeg iets te letterlijk opgenomen. In plaats van af te remmen, torpedeerde ik mezelf het blauwe kussen in.

Leve de kinetische krachten die me vervolgens een meter of 5 terug katapuldeerden en op de grond smeten. Ik geef het toe, het moet geen zicht geweest zijn. Al vonden mijn (gelukkig weinige) toeschouwers het wel heel grappig denk ik. Nuja, ik vond het zelf ook wel heel grappig. Soms ben ik echt nog wel een klein kind. Gelukkig weet ik dat ik er op m'n 72ste enorm afschuwelijk lelijk uit zal zien. En dat allemaal dankzij Technopolis.

ps : Ik ben dus wel degelijk gewonnen van dat schaap!

I'm a Winner!

2007-04-30T17:53:00.000+02:00

Het is mooi weer, we zitten tussen twee communiefeesten in en er mag nog maar eens gefeest worden! Als er iets te winnen valt, dan is Jonas er als de kippen bij. Zo was er onlangs "thee" te winnen op Ehsal. Snel snel stuurde ik het antwoord door, al dacht ik wel dat ik reeds veel te laat zou zijn. Je kon je leeftijd in doosjes thee winnen.

Vandaag kreeg ik de verlossende mail, ik heb 9 doosjes thee gewonnen. Ok, ik lijk dan misschien wel iets ouder, maar ik ben dus vanaf heden 9 jaar oud. (Er stond wel nog bij vermeld dat het ging om overschot en "dat ik van geluk mocht spreken".)

Morgen staat communiefeest nummer twee op het programma. Het zal een lange dag worden. In de voormiddag naar Technopolis en in de namiddag naar het Tivoli park, including een etentje. Hopelijk wordt het even leuk als het vorige. Toen Jonas eerst scoorde bij het bowlen, om dan volledig af te gaan. Zo zien ze het graag natuurlijk. Verslagen worden door een twaalfjarige bij het bowlen, moet kunnen.

Communiefeesten alom!

2007-04-28T12:47:00.000+02:00

De communiefeesten komen er aan. Vandaag het eerste, volgende week dinsdag het tweede en tenslote op 13 mei het derde. De eerste twee zal ik present zijn, het laatste zal ik moeten passen, aangezien dat zo ongeveer een week voor de examens valt en ik niet al te veel tijd meer zal te verliezen hebben.

Communiefeesten zijn over het algemeen wel leuk in onze familie. Geen saaie bedoeningen, wel heel avontuurlijke dingen. Vandaag gaan we bijvoorbeeld met heel de familie bowlen, kwestie van eens heel actief te gaan doen. Dinsdag is het ook op verplaatsing te doen.

Vroeger was zo'n feest niet compleet als er geen stoelendans gedaan werd. Probeer het je in te beelden, een hele familie (toch steeds minstens 20 à 30 man die actief deelnam, leeftijd 2 tot ver in de 80) die als een bende idioten rond een geweldig grote cirkel stoelen loopt. Wanneer de muziek stilvalt begint dan de chaos. Dat wordt nu niet meer gedaan, de laatste keer was al enkele jaren geleden. Zijn we te volwassen geworden?

Tegenwoordig is het stoelendansen vervangen door het springkasteel. En ohja, als het even meezit is dat ook voor "jong" en euh "minder jong". Kijk bij die laatste vooral ook eens naar de volgende foto. Dan ziet u de moeder des huizes geweldig tegen de vlakte gaan. We zijn zo als als we ons voelen, meneer!

Luisterbezigheden

2007-04-25T16:05:00.000+02:00

Via Lime kreeg ik de opdracht om de wereld te vertellen naar wat ik tegenwoordig allemaal luisterde op m'n Ipod. Het zou een geweldig kort berichtje kunnen worden, aangezien ik geen Ipod heb. Gelukkig heb ik vervanging onder de vorm van een soortgelijk spul van Sony (and I love it).

Waar luister ik tegenwoordig naar? Ik heb de laatste tijd al ontelbare keren naar de laatste cd van Switch geluisterd. Ook The Klaxons en The Kaiser Chiefs komen frequent voorbij. Voor de rest wissel ik een beetje af en kijk ik wat er passeert. De laatste cd van Muse bijvoorbeeld. Er staat momenteel niet zo heel veel op, dus zoveel keuze heb ik niet. Al dramatiseer ik de zaken hier wel een beetje, want er staat zeker genoeg op.

Wat me tot een volgend puntje brengt. Ben ik niet ontzettend flink? Het is van 10 maart geleden dat ik nog eens een cd gekocht heb! Binnenkort zal het er nog wel eens van komen, maar het is heel lang geleden dat de tijd tussen twee cd's zo lang was. Ik heb alvast heel veel cd's die op m'n verlanglijstje staan ... Hou me tegen.

Ik geef het stokje door aan de mensen die wel een Ipod hebben, of iets dat er op lijkt.

24/10/2006

2007-04-24T09:39:00.000+02:00

De laatste tijd overkomt het me wel vaker dat ik wakker lig op totaal verkeerde momenten. Ik val wel gemakkelijk in slaap, wat vroeger ook wel anders was, maar ik word dus ook veel te vroeg weer wakker. Gisteren ben ik totaal vermoeid gaan slapen rond een uur of 12. Ik moest er absoluut niet vroeg uit vanmorgen, de wekker stond om 10.20. Aangezien het momenteel 5 na 10 is veronderstel ik dat de meesten wel door hebben dat ik mijn slaap niet helemaal heb uitgebuit. Om 8 uur lag ik al klaarwakker in m'n bed. Wat hield me uit m'n slaap?

Was het het lawaai dat door het huis spookte, mama die riep dat Komma het recht niet had om bij haar in bed te kruipen (ok, dat was wel vrij hilarisch, maar kom), of was het de broer die al zingend naar school vertrok? Misschien was het wel onbewust. Of toch eerder bewust, want het is vandaag wel degelijk een speciaal dagje. Jawel, al zes maand heel gelukkig samen met m'n allerliefste Anneke. Misschien lag ik wel wakker door het feit dat we vandaag niet samen kunnen zijn. Gelukkig is er na vandaag nog een dag, en daarna nog één, en nog één ... Een heel leven zowaar.

En nu maar te hopen dat ik straks niet in slaap val tijdens de les. Dat is het minpuntje aan dat veel te vroeg wakker worden. Leve mijn bioritme!

Foute boel

2007-04-23T20:57:00.000+02:00

Ooit had ik vrienden die me vanalles probeerden wijs te maken. Ze wisten alles beter en deden alle moeite om hun mening op te dringen. Ook over de meest idiote dingen wisten ze vanalles te zeggen. Zo was er eens eentje die beweerde dat het verboden was om liedjes te spelen op de radio (neen, het was al verboden om ze te maken!) met daarin de geluiden van politiewagen, ambulances, brandweerauto's en dergelijke. Het zou te verwarrend zijn en van die dingen. Even later zette ik de radio op en was het de ene sirene na de andere. Ja, als je even nadenkt, sirenes genoeg, toen al, en nu vermoedelijk ook al.

Er waren er ook die steevast de regels naar hun hand probeerden te zetten. Zo was er enkele jaren "het forum" waar Jonas elke dag langsging om de boel 'te verzieken' zoals ze dat daar noemden. Elke keer als Jonas iets postte wat ook maar een beetje kritisch was, werden er straffen uitgedeeld. Uiteindelijk had ik het forum daar blijkbaar zo verziekt, dat ze het nodig achtten om me er zonder deftige verklaring volledig af te smijten. Nuja, de verklaring kwam er wel, maar ik kon ze niet lezen, omdat ik niet meer op het forum geraakte uiteraard.

Het grappigste van de zaak was nog wel het reglement. Dat groeide in de loop der tijd aan van enkele simpele regeltjes tekst, tot ellenlange pagina's met enorm banale regels. Er kwam een forumrechtbank, en je kon boetes krijgen. Als je niet goed oplette, dan kreeg je gele en/of rode kaarten. Jawel, het was daar menens.

We hebben ons daar goed geamuseerd en goed gelachen. Na ons vertrek (ja, we waren met twee) is het forum volledig doodgebloed. Af en toe sputtert het nog eens, maar het zal vrees ik nooit meer zo actief worden. Echt veel spijt heb ik daar niet van. Zeker als je weet dat één van je beste vrienden er alles aan deed om je te "straffen" op een loos forum, waar iedereen tenslotte voor de fun langskomt.

Ik had foute vrienden vroeger. Kan ik dat wel vrienden noemen? Indien die vrienden stiekem meelezen: Hoi!

ps: Ja, mijn school was heerlijk. Ooit zat ik in de klas met iemand die het leuk vond om z'n grote boodschap achter te laten in andermans boekentas. Heel stoer allemaal. Tot hij een uur later al buitengesmeten werd en stond te bleiten. Later is die mens dan met z'n vriendin naar Barcelona gevlucht. De vriendin werd zwanger, het geld geraakte op, en meneer werd wereldberoemd in de buurt omdat hij met hangende pootjes terugkwam. Wel het type om mijn Jump Arena kaarten aan te verpatsen eigenlijk.

Geweldig aanbod!

2007-04-22T12:51:00.000+02:00

Ik heb een geweldig aanbod waar niemand aan zal kunnen weerstaan. Volgende week zaterdag is het in de plaatselijke feestzaal (Zaal Carpus in Hever) "Jump Arena 2007". En kijk, ik heb daar toevallig toch wel kaarten voor zeker. Is het dan niet geweldig spijtig dat ik net op dat moment een communiefeest heb en niet kan gaan jumpen.

Yeah Right!

Anyway, ik moet die 2 papiertjes niet hebben, als iemand zich geroepen voelt, u weet me wel te bereiken. Ik ben zelfs bereid om daar een postzegel voor te betalen. Komaan mensen, het is van de voor niet!

Zet het label "Muziek" maar tussen twee aanhalingstekens.

Leren, Leuk!

2007-04-19T23:06:00.000+02:00

Ik kan met enige trots zeggen dat ik eindelijk een beetje in gang ben geschoten voor die examens die er staan aan te komen. Tegelijk moet ik wel toegeven, dat de laatste drie uur skippen, dan misschien niet het slimste was, om niet te zeggen hypocriet. Maar kom, ik zat daar niks te doen en er is niets gênanter dan in slaap vallen op de eerste rij.

Geloof het of niet, ik heb zowaar al boeken vastgehad de voorbije dagen. Jawel, boeken, echte boeken. Ook reisgidsen enzo, maar dat is volledig off-topic. Het meest hatelijke boek is ongetwijfeld het extra boek van Algemeen beleid. Volledig in het Engels, en liefst zo onbegrijpelijk mogelijk. Al begint het nu ondertussen al wel een beetje te vlotten. Er staan spijtig genoeg nog wel meer boeken op het programma, het stopt niet bij ééntje.

Maar we zien het dus nog steeds zitten. Depressief zitten doen heeft trouwens geen zin, dat zou de zaken enkel erger maken. We gaan ervoor, en daarna gaan we feesten! We gaan naar de zee, we gaan eens lekker barbequën en als we goesting hebben naar de Fuse-fuif van de studentenvereniging. Dan gaan we werken, werken voor geld en vermoedelijk ook wel werken voor school. Om te besluiten met een reisje om u tegen te zeggen. Aub, nu hebt u mijn planning ook al.

Werchterlijstje nummer 3

2007-04-18T13:28:00.000+02:00

Naar goede gewoonte (nu al voor de derde maal sinds ik blog) publiceer ik ook dit jaar mijn "Werchter-lijstje". Welke groepen zijn "Hot", welke eerder "Rot"? Daarna kan ik meteen eens evalueren hoe goed Werchter dit jaar zal worden, als ik vergelijk met vorig jaar. Groepen werden zoals gewoonlijk onderverdeeld in 5 categorieën.

Deze groepen wil ik zeker niet missen (17) :

Marilyn Manson, Beastie Boys, Kaiser Chiefs, Bloc Party, Queens of The Stone Age, Pearl Jam, Amy Winehouse, Klaxons, Arno, Goose, The Killers, The Good The Bad and The Queen, LCD Soundsystem, !!!, Cold War Kids, Björk, Muse,

Ook wel goed, maar een tikkeltje minder (12) :

Air, Dr. Lektroluv, The Van Jets, Arctic Monkeys, Lilly Allen, Gabriel Rios, Keane, Chemical Brothers, Interpol, Incubus, Stijn, Kings of Leon

Ik blijf eerder onbewogen bij (18) :

Billy Talent, Zornik, Mika, Joan as Police Woman, Sioen, Admiral Freebee, Heideroosjes, Razorlight, Snow Patrol, Peter Gabriel, The Bravery, The Kooks, Metallica, Faithless, Maxïmo Park, John Legend, Damien Rice, Tori Amos.

Groepen die ik niet ken, maar die ik wel wil leren kennen uiteraard (9) :

Air Traffic, Rufus Wainwright, Enter Shikari,, Jason Mraz, Oi Va Voi, Satellite Party, The Hold Steady, Blonde Redhead, The Australian Pink Floyd Show.

Jonas denkt "Run!", bij deze groepen (3) :
My Chemical Romance, Mastodon, Frank Black.

De vergelijking met vorig jaar kan je Hier maken. Daaruit blijkt dat Werchter dit jaar echt wel goed zal worden. Het zal moeilijk worden om op sommige momenten te gaan kiezen naar wat ik wil gaan kijken. Ik heb er zin in, geloof het of niet, het mocht al eind juni zijn van mij!

(ps: Ook dit jaar heb ik niets aan scheldtirades van anoniemelingen die het niet eens zijn met mijn muziekkeuze. Niet dat ik daar al last van gehad heb, maar ik ben altijd bang, bang ...)

Niemand blijkt Mozart nog te kennen ...

2007-04-16T18:35:00.000+02:00

Wat te doen als je twee besluitloze mensen (Hint: Anneke & Jonas) bij elkaar zet die iets willen doen, maar niet weten wat? Juist ja, dan maakt men papiertjes en gaat men door lottrekking beslissen wat te doen. 3 Papiertjes, slechts één kon het worden en het werd Aquatopia in Antwerpen. Zowaar een B-dagtrip van die ene maatschappij waar je met het treintje kan rijden (de ombudsman beweerde onlangs nog dat er ontevreden reizigers waren, hoe komt hij er bij?).

Al bij al nog een goede keuze, Aquatopia. Voor één keer was het misschien wel beter om niet in open lucht rond te lopen. Het was echt wel te warm. Het was ook zeer spectaculair toen bleek dat die ene "Mozart" de beroemde leguaan, daar ook ergens op een takje zat. Verder vissen, groot en klein, levend en precies minder levend. En uiteraard nog een shop vol dinosaurussen. De liefde was groot.

Antwerpen was overbevolkt en broeierig heet. Na even zoeken vonden we een bankje waar we even konden verpozen vooraleer we terug huiswaarts konden keren. Uiteraard waren we eerst nog alle winkels afgegaan op zoek naar interessante spullen (noot: geen kleding, eerder boeken en CD's). De eerlijkheid verplicht me ook te zeggen dat we de Mediamarkt ook even zijn binnengegaan. Moest ik kunnen (ik kon eigenlijk wel ...), dan zou ik weer heel veel gekocht hebben. Maar ja hoor, ik ging weer met lege handen naar buiten *trots*.

's Avonds werden de briefjes nog eens bovengehaald. Zouden we nog iets drinken na het eten of meteen weggaan? "Ja", "Neen" of "Probeer nog een keer". Kwestie van het een beetje spannend te maken. Het werd "Neen", maar we zochten ons wel de langste weg naar huis, kwestie van langer van het mooie weer te kunnen genieten. En genieten dat we deden.

Hou me tegen he

2007-04-15T23:58:00.000+02:00

Soms heb ik van die heel rare ideetjes. Soms heb ik namelijk zin om heel waardevolle dingen (al dan niet letterlijk) de dieperik in te sturen. Het is allemaal heel raar, maar het overkomt me echt vaak. Op een brug staan met mijn fototoestel in m'n handen en dan denken van "gooi het, Jonas, gooi het gewoon weg, zo ver mogelijk!". En dan bedenk ik me steeds weer dat dat pure zever is en dat ik dat dus beter niet doe. Waarop ik de gedachte vergeet en weer fotootjes ga trekken. Geef nu toe, zijn dat geen rare gedachten? Zou ik me eens moeten laten controleren door een heel dure dokter, en heeft mijn afwijking een naam? Ik heb dat trouwens niet alleen met fototoestellen, neen, ik heb het ook met GSM's, sleutels en af en toe ook mijn bril (ja, ook al zou ik daarna niets meer zien ...). Ik hoor het iedereen al denken: "Die Jonas, dat is toch maar een raar iemand", en gelijk hebben ze! Raar aber nicht saai! Hopelijk krijg ik zo meteen niet de neiging om met een hamer op mijn laptop te gaan timmeren ...