Gisteren ...

Het was een drukke en niet meteen prettige week vorige week. Toen ik terugkwam van ILT storte mijn wereld als het ware in elkaar toen ik hoorde dat m'n oma gestorven was. Ik heb dat toen op mijn blog vermeld, maar niet met zoveel woorden, niet iedereen hoefde het te weten, maar ik kon ook moeilijk gewoon zwijgen. Heel veel heen en weer geloop, heel veel drukte, niet veel tijd voor andere, voor school. Misschien wordt het nu ook al wel wat duidelijker waarvoor die liedjestekst van een blog eerder diende. Bij deze wil ik dan nog eens iedereen die mij de voorbije week gesteund heeft in mijn miserie bedanken. Een keertje alles van u afpraten kan wonderen doen, wees daar maar zeker van. Ik ben ook niet zo voor de massahysterie die volgt op een overlijden, maar ik moet eerlijk zijn, het was een mooie misviering. Oma zal zich wel niet verwacht hebben een zoveel mensen. Het was net alsof er was iemand uit het koningshuis overleden. Iedereen moest afscheid kunnen nemen. Het kerkje was veel te klein. Plaats voor 150 mensen, maar er waren minstens 700 mensen aanwezig. Ook de koffietafel was groots opgevat, 150 mensen namen plaats aan tafel. En dat allemaal voor Oma, ze zou het overdreven gevonden hebben ...

's Avonds keken alle kleinkinderen (tien stuks, eerlijk verdeeld over de beide geslachten) naar TV. Hier geldt de wet van de sterkste, en de grootste, en de oudste, of een combinatie. Aangezien ik geen zin had om heel de dag naar Ketnet te kijken (leeftijden van de 'stuks' gaan van 2 tot 21), vond ik van mezelf dat ik de afstandsbediening mocht hebben. De neefjes gaven me gelijk, de nichtjes niet uiteraard. (Maar remember, ik ben groot en sterk!).

Ondertussen hoopt het schoolwerk zich dus op. Zo ook spanning en stress. Momenteel voelt het aan alsof ik midden in een drukke examenperiode zit. De examenkwaaltjes komen opzetten. Ik ben oververmoeid, en heb pijn op de verkeerde plekken. Mijn schouder voelt een beetje vrij hard overbelast aan, van het stilzitten veronderstel ik dan. Ben wel hongerig, heb vanmiddag een broodje extra gegeten, puur uit goesting, zo erg is het dus ook weer niet gesteld met mij.