Vorodin alleen door!
"Ik moet snel zijn!" dacht ik bij mezelf. Heel snel, voor ik het allemaal weer vergeet! Waarom allemaal? Wel, een droom vervaagt nogal snel en dit stukje hilarische droom, eigenlijk deel van een geweldig irritante nachtmerrie, wou ik jullie niet onthouden.
Ondertussen is er uiteraard al veel vervaagd en weet ik meer dan de helft niet meer, maar dit is wat ik er van overgehouden heb:
We zaten ergens, ik weet niet juist meer waar. Minstens de helft van de mensen die ik ken op Ehsal waren aanwezig, het was rustig, er gebeurde niet veel. Maar toen kwam daar plots uit het niets een trein opgedoken. Geen idee hoe ik er bij kwam maar die trein was geweldig besmet met één of ander vies virus. Er kropen overal beesten die leken op grote wormen en echt geweldig snel groeiden. Ik trok aan een noodrem terwijl ik niet eens in de trein zat, het blijft raar. De wormen werden mensen en de trein leek in een put te zakken, of beter gezegd, er vormden zich hoge wanden rond ons arme schepsels die in en rond de trein liepen. De wormen werden mensen en die zaten ons van boven uit te lachen en wouden niet eens helpen om er uit te geraken.
Toen kwam het meest hilarische stuk. Niet zo zeer hilarisch op zich, maar gewoon, komaan, zoiets steek je toch niet tussen zo'n thriller van formaat.
Helemaal vooraan aan de trein zag ik Vorodin staan, een speler van het Nationale elftal van Oekraïne. Wat die daar deed, geen idee, maar hij zag er wanhopig uit. Hij wou mensen gaan redden die nog in de trein zaten, maar ik vond dat geen goed idee. Daarom sprak ik de gevleugelde woorden: "Doe dat niet, je hebt nog niet gescoord op het WK, ik wil een goal zien!". Hij leek even te twijfelen, keek nog wanhopiger, maar ging toch de trein binnen.
Dat was zo ongeveer het moment dat ik wakker werd en wanhopig probeerde alles te onthouden.
Ondertussen is er uiteraard al veel vervaagd en weet ik meer dan de helft niet meer, maar dit is wat ik er van overgehouden heb:
We zaten ergens, ik weet niet juist meer waar. Minstens de helft van de mensen die ik ken op Ehsal waren aanwezig, het was rustig, er gebeurde niet veel. Maar toen kwam daar plots uit het niets een trein opgedoken. Geen idee hoe ik er bij kwam maar die trein was geweldig besmet met één of ander vies virus. Er kropen overal beesten die leken op grote wormen en echt geweldig snel groeiden. Ik trok aan een noodrem terwijl ik niet eens in de trein zat, het blijft raar. De wormen werden mensen en de trein leek in een put te zakken, of beter gezegd, er vormden zich hoge wanden rond ons arme schepsels die in en rond de trein liepen. De wormen werden mensen en die zaten ons van boven uit te lachen en wouden niet eens helpen om er uit te geraken.
Toen kwam het meest hilarische stuk. Niet zo zeer hilarisch op zich, maar gewoon, komaan, zoiets steek je toch niet tussen zo'n thriller van formaat.
Helemaal vooraan aan de trein zag ik Vorodin staan, een speler van het Nationale elftal van Oekraïne. Wat die daar deed, geen idee, maar hij zag er wanhopig uit. Hij wou mensen gaan redden die nog in de trein zaten, maar ik vond dat geen goed idee. Daarom sprak ik de gevleugelde woorden: "Doe dat niet, je hebt nog niet gescoord op het WK, ik wil een goal zien!". Hij leek even te twijfelen, keek nog wanhopiger, maar ging toch de trein binnen.
Dat was zo ongeveer het moment dat ik wakker werd en wanhopig probeerde alles te onthouden.
2 opmerkingen:
Rare droom ,hehe !
Nice dat ge er nog zoveel van onthouden hebt, mijn dromen vervagen meestal na 1 nanoseconde :-O
Hilarisch!
Een reactie posten