Tijaja-Tijaja-Tijajajoo

Grootse dag voor België wederom. Gisteren zette ik de tv even aan op een van die zeldzame posten die tot de mogelijkheden behoren ten huize Goessaert. Canvas. Het EK in Göteborg en ze waren over een latje aan het springen. En kijk, nog niet eens zo slecht. Tia Hellebaut ging over alles wat ze haar opdroegen, in tegenstelling tot de anderen. Mooi zo, een gouden medaille, wie had dat ooit durven dromen!

2 minuten later was daar die andere, Kim Gevaert. Zij liep sneller dan de rest en bleek eerst aan te komen. Nogmaals een gouden medaille voor België. Iets minder onverwacht, maar toch, speciaal!

En ik moest dan nog kunnen leren? Ik zat stijf van de adrenaline toen ons Tia zonder aarzelen over de 2.03 sprong, hoe kan een mens zich dan nog concentreren. Die wiskunde die kon wel even wachten, ik snapte er niets meer van. Niet dat dat ooit anders was geweest, maar kom. Kijk, daar kwam er zelfs een kleine vreugdekreet, Jonas was blij voor de rest en moest zich eens kunnen uiten. Aangezien de buren niet thuis zijn, kan ik me nog wel iets veroorloven? Niet dat het zo overdreven was, maar het was beter dan niks.

De kranten wisten weer wat schrijven. Hopelijk kunnen ze dinsdag evenveel positieve dingen schrijven nadat de Belgen de Kazachstaniezen afgemaakt hebben. Of hoe zeggen ze dat laatste?