Ze zeggen dat ik groei ...

Ze zeggen dat ik de laatste tijd gegroeid ben. Mooi zo, dat is dan bijna een dubbele meter lang ("oh jongen, geraakt gij nog wel onder de deur", "oh, gij hebt precies veel schuppen onder uw gat gekregen toen ge klein waart") en dat gaat nog een beetje gaan groeien. Niet echt normaal te noemen voor een oude zak gelijk ik (jaja, toch al de volle 21 jaar en hopelijk wel degelijk volgroeid).

Ik groei echter niet meer, de mensen rondom mij worden gewoon kleiner. Simpele verklaring van dit mysterieuze fenomeen. Een meer geloofwaardige uitleg zou kunnen zijn dat fitnessen misschien toch echt wel lekker gezond is, misschien loop ik gewoon rechter, waardoor ik gewoon groter lijk. Het zal dit tweede wel zijn, ben er bijna zeker van. Ik loop gewoon rechter, veel gezonder en kijk, ik groei terug. Bij deze wil ik ook nog even de hopeloze jobstudent bedanken die me tot tranen toe probeerde te overtuigen om dat briefje van Passage in te vullen voor een gratis sessie. Het heeft mijn leven veranderd. Nog even en ik ben de nieuwe Jean-Claude Vandamme of wacht neen, nog beter, ik word even stoer als The Terminator himself. Als ik nog een paar jaar pillen slik en spuiten zet, dan lukt dit misschien nog wel, maar om eerlijk te zijn, het is niet echt mijn streefdoel. Mijn doel is bewegen en meer doen dan gewoon niets. En kijk, van dat bewegen wordt een mens als eens wat groter.

Verder ook nog even vermelden, voor alle duidelijkheid : Ik ben nu nog vrij oneenzaam, aangezien iedereen hier nog thuis is. Blijkbaar gaat het misverstand de wereld rond dat ik nu al geweldig eenzaam ben. Op zich is dat misschien wel waar (met mijn boeken als enige vriend die me komt bezoeken), maar niet eenzaam in de zin van : ik zie de komende drie weken geen levende ziel meer ... Zo erg is het dus nog niet ;-)