Hot & Sweaty, maar nu heb ik het koud ...

Permanente gehoorbeschadiging, daar gaan we voor, elke keer als we een stap buiten onze deur zetten. Gisteren ook. Om één of andere duistere reden gingen we naar Gent, naar de Vooruit, terwijl er in de Fuse een feestje van Aloisiana was. Achteraf gezien geen foute keuze. We dansten ons in het zweet, het was er lekker warm en er was lekker veel te veel volk. Er waren verpleegstertjes die zich spontaan begonnen uit te kleden, loos dat die dokter er zich daarna nog mee kwam bemoeien. Wat kwamen we te kort, niets, meer van die fuiven aub!

We zongen van : (opgezocht speciaal voor Tim, die dit blijkbaar hilarisch vond en dergelijke. Zie hier, een regeltje MSN) 7/10/2006 0:19:43 Nas. - Super Furry Animal - oooweeeee oooo :). Juist ja, Bauerken. En nog van Gates die opengingen en dergelijke. Op een bepaald moment stonden ze daar allemaal gelijk zot te jumpen. Maar toen was het al laat, waarschijnlijk speelden ze die muziek om iedereen buiten te krijgen, wat wonderwel zeer goed lukte. Ik besloot met een Cheeseburger aan het geweldig marginaalste Frituur in de Overpoort. Uitbater lijkt een beetje op Andy, uit Little Britain.

Mijn voeten deden pijn, nu nog.

Er zijn nog andere dingen die pijn doen, zij het dan vooral dingen die pijn doen in het hoofd. Zo is er het feit dat Streep al 4 dagen niets meer van zich laat horen. Ontvoering vermoeden we, zonder zeveren. Het erge van de zaak is dat er al aan opvolging gedacht wordt. Vier dagen weg en al vergeten? Mooi zo, hopelijk word ik langer onthouden later. Opvolger is verdorie zelfs al besteld. Wat "Bestellen" ze dan. Een witte kat met blauwe ogen en een fucking vlek op zijn kop. Lijkt die niet verdacht veel op Streep? Gaat die dan ook doof zijn? Ik weiger witte katten. Streep met de sexy blauwe ogen : Klik hier. Voor een volledig set : Klik hier.

En terwijl Goofy en Minnie en ander personeel van Disney Land Parijs elkaar liggen te gangbangen gelijk zot, zit ik hier geweldig eenzaam te wezen en me te vervelen. Ik heb het verdorie geweldig koud. Die twee zaken hebben ongetwijfeld met elkaar te maken. Kamertemperatuur om en bij de 22°c. Ik ben op weg om mezelf, door toedoen van het omgekeerde van peptalk, de grond in te boren. Jonas, de mens die zichzelf zo graag profileert als zijnde optimist, beoefent nu de de kunst van het pessimisme. Ik mis nog iets in mijn leven, iets dat ik waarschijnlijk al wel gevonden heb. Maar waar zit die spreekwoordelijke activatieknop. Ergens in mijn hoofd vermoedelijk. Maar achter mijn oren zit hij niet, ik heb het gecheckt.

Ik zit hier nu al uren te niksen. Enkel muziekjes luisteren, zou ik niet beter gaan slapen? Het lijkt een super idee, maar zelfs als ik het hier nu ga beweren, ik ben te lui om recht te staan en in mijn bed te gaan liggen. Jawel mensen, het loopt er precies een beetje vanaf dat ik slechtgezind ben. Make My Day zeggen ze dan bij Donna.