Mama Mia!

Ik ben mezelf achterna gelopen, heb mezelf getikt en geef hierbij het antwoord op de prangende vraag : "Moeder, waarom bloggen wij?

Eenzaamheid? Mijn eerste blogs waren gemiddeld 2 zinnen lang en waren geweldig oninteressant. Pas later bekroop de blogmicrobe me echt en begon ik tot vervelens toe te vertellen wat ik die dag meegemaakt had. Nu al 662 dagen lang. Binnen 4 dagen komt Satan eens op bezoek, dat gaat wat geven. Ik deed het deels uit verveling, deels om andere mensen die het ook deden te kopiëren (en om zo even cool te worden uiteraard ...). De eenzaamheid is er al serieus op verminderd. Het was niet meteen de bedoeling om een hele hoop mensen te leren kennen, steekt dat even tegen. Kom ik hier mensen tegen, die nog leuk en interessant blijken te zijn. :-)

Populariteit? Op school vind ik Statistiek het domste vak dat er bestaat, op mijn blog is dat net het omgekeerde. Niet dat ik elke dag 28 keer check hoeveel bezoekers ik al over de vloer gekregen heb (we negeren even hoeveel keer ik daar dan tussen sta), maar toch, het is eens boeiend om te zien. Eerlijk gezegd, ik vind het al geweldig dat er mensen zijn die mijn blog lezen, niet een keer, maar zowat altijd. Dat geeft toch een beetje voldoening. Ik doe het hier niet voor niets. Comments krijgen is heel leuk, hint, hint ... :-)

Creativiteit? Er zijn drie soorten intelligentie heb ik ooit geleerd. Twee daarvan zijn al uit mijn geheugen gewist, ik ken enkel de Creatieve intelligentie nog. Waarom? Omdat ik eens een paper moest schrijven voor psychologie (vervangingswerkje in ruil voor vrijstelling) en ik net op dat puntje dacht te scoren. Teleurstelling, ik scoorde fenomenaal hoog op de andere twee soorten, maar mijn creativiteit lag nogal laag. Maar ik mag nog altijd een eigen mening hebben, dus ik heb beslist dat ik heel creatief ben (soms, als ik goesting heb enzo).

Gezien worden? Als je blogt en je plaatst overal links en vooral veel foto's, dan kan het wel eens gebeuren dat je gespot wordt. Dat blijft dan wel enkel bij bekenden, en vooral op school. Het is best freaky te ondervinden dat bepaalde mensen je blog lezen. Eigen schuld natuurlijk. Ik moet op mijn woorden letten, want er lezen moeders en tantes mee. Later als ik groot en sterk ben (ha!) richt ik mijn eigen fanclubje op, of is dat een beetje zielig? Wanneer word ik voor het eerst aangesproken door een wildvreemde? Op straat, in een donker hoekje ...

Ik blog nu bijna 2 jaar en ben het nog steeds niet verleerd. Af en toe ben ik het wel eens een beetje beu, heb ik geen zin, maar toch, het is een verslaving gelijk een ander. Ik vertel gewoon graag.

En dan nu off-topic : Straks I Love Techno. Ik vetrek verdorie al om 4 uur naar Gent. Idee van mijn liefste broertje. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ik moe zal zijn achteraf. (Klik hier om de fotoset van vorig jaar te bekijken)