Mijn hoofd staat er nog volledig op, en terecht!

Geld uitgeven is fijn, tot het op blijkt te zijn. Niet dat het nu meteen het geval was, maar toch, het doet pijn. Gisteren zijn we met een hele bende zotten gaan paintballen op een indoorterrein in Merchtem. Een omgebouwde brouwerij als ik me niet vergis, helemaal ingericht als oorlogsgebied en volledig klaar om slachtoffers te eisen.

Na een korte inleiding "He kijk, het is niet vriendelijk om iemand af te knallen van op een halve meter", begonnen we eraan en werd er duchtig heen en weer geknald. Ik hield het vrij lang uit in dat eerste spel, in tegenstelling tot het tweede. Daar duurde het voor mij welgeteld 20 seconden. Friendly fire noemen ze zoiets en het is vrij lullig om zo aan je einde te komen. Wetende dat het andere team aan de andere kant van de zaal begon en dat ik nog in onze eigen hoek zat ... mijn moordenaar, waar zat hij met z'n gedachten! De volgende keer werd ik dan weer afgemaakt door een schot pal op mijn arme hoofdje. Gelukkig gaat het hier maar om een beetje verf. Tijdens het laatste -Terminator- Spel was het ieder voor zichzelf en werd er pijn geleden tot de verfballetjes op waren. Ik loop hier momenteel nog rond met twee mooie aandenkens, eentje op m'n rug (lafaards! ;-)) en eentje op m'n arm.

Als afsluiter nog eens een friet gaan eten in dat ondertussen wereldberoemde frituur aan Kampenhout Sas. Er loopt daar een topkok frieten te bakken. Hij had er naar het schijnt genoeg van, van zijn keuken en wou dichter bij de mensen staan. Schoon he. Volgevreten keerden we huiswaarts.