En toen gingen we reizen, om te eten! (en te wandelen)
Als we met de familie op weekend gaan, dan staat dat garant voor een heel weekend oude verhalen oprakelen en tonnen grappige/gênante situaties. Het was deze keer dan ook niet anders. Iedereen is altijd enorm geïnteresseerd in het liefdesleven van de twee zoons van de familie. Dat werd dan ook zeer breed uitgesmeerd. Twee dagen lang werd er gestoeft en werden er mensen verheerlijkt en terecht uiteraard. Spijtig genoeg zat het weer een beetje tegen. Veel te veel regen. Het weekendje Voerstreek werd afgesloten met een kort uitstapje naar Maastricht.
We hadden net het goede moment gekozen om er eens op uit te trekken. Carnaval! Het fenomeen Johnny & Marina is duidelijk niet iets dat enkel in onze streek bekend is. Er bevond zich een grote populatie van dat soortje bij elkaar gepakt tijdens een of andere carnavalstoet voor de jeugd. Het was aandoenlijk. De samenstellers van de populaire CD-reeks 'Tuningbeats' hadden ongetwijfeld veel geld verdiend aan deze stoet. Elke wagen was uitgerust met een ferme geluidsinstallatie en daaruit kwamen de meest marginale geluiden. De wagens werden zoals eerder al vermeld vergezeld van hopen -op dat uur al- zatte plaatselijke jeugd. Wat mij betreft was enkel de laatste wagen interessant. Daar gooiden ze met tonnen snoep. Jonas kon als een klein kind andere kleine kindjes wegduwen en zelf zeveel mogelijk lekkers in z'n jaszakken proppen. Ok, eigenlijk was het een beetje anders. Het was eerder van: "tja, als niemand dat snoepje daar opraapt, dan moet ik het wel doen he ...'. Stiekem ben ik nog wel een klein beetje onvolwassen.
Gastronomische diners zijn trouwens niet echt aan mij besteed. 2 Avonden op rij kregen we de fijnste gerechten voorgeschoteld. Allemaal heel lekker, maar wat heb je er aan als je na een halve minuut alweer mag stoppen met eten, omdat het simpelweg 'op' is. En dan vragen ze daar dan nog eens veel geld voor. Het woord "frieten" mocht niet uitgesproken worden, dat deed te veel pijn. Ik krijg er half honger van terwijl ik dit schrijf. Ik zou wel fan zijn van 'all-you-can-eat-gastronomische diners". Gewoon lekker eten, en zoveel je wil. Moet toch zalig zijn. Ooit logeerden we in een hotel in Zuid-Afrika waar je zelf kon beslissen wanneer je wat, en hoeveel je at. Wou je drie keer soep, dan kreeg je drie keer soep. Wou je eerst je dessert (en dan nog één), en dan je hoofdschotel, dan lukte dat ook perfect. En ik kan u zeggen, het eten was daar ook lekker.
Straks zal ik mijn Flickr-site nog wel eens gaan vervuilen met de foto's van het weekend. Het selectieproces kan beginnen.
We hadden net het goede moment gekozen om er eens op uit te trekken. Carnaval! Het fenomeen Johnny & Marina is duidelijk niet iets dat enkel in onze streek bekend is. Er bevond zich een grote populatie van dat soortje bij elkaar gepakt tijdens een of andere carnavalstoet voor de jeugd. Het was aandoenlijk. De samenstellers van de populaire CD-reeks 'Tuningbeats' hadden ongetwijfeld veel geld verdiend aan deze stoet. Elke wagen was uitgerust met een ferme geluidsinstallatie en daaruit kwamen de meest marginale geluiden. De wagens werden zoals eerder al vermeld vergezeld van hopen -op dat uur al- zatte plaatselijke jeugd. Wat mij betreft was enkel de laatste wagen interessant. Daar gooiden ze met tonnen snoep. Jonas kon als een klein kind andere kleine kindjes wegduwen en zelf zeveel mogelijk lekkers in z'n jaszakken proppen. Ok, eigenlijk was het een beetje anders. Het was eerder van: "tja, als niemand dat snoepje daar opraapt, dan moet ik het wel doen he ...'. Stiekem ben ik nog wel een klein beetje onvolwassen.
Gastronomische diners zijn trouwens niet echt aan mij besteed. 2 Avonden op rij kregen we de fijnste gerechten voorgeschoteld. Allemaal heel lekker, maar wat heb je er aan als je na een halve minuut alweer mag stoppen met eten, omdat het simpelweg 'op' is. En dan vragen ze daar dan nog eens veel geld voor. Het woord "frieten" mocht niet uitgesproken worden, dat deed te veel pijn. Ik krijg er half honger van terwijl ik dit schrijf. Ik zou wel fan zijn van 'all-you-can-eat-gastronomische diners". Gewoon lekker eten, en zoveel je wil. Moet toch zalig zijn. Ooit logeerden we in een hotel in Zuid-Afrika waar je zelf kon beslissen wanneer je wat, en hoeveel je at. Wou je drie keer soep, dan kreeg je drie keer soep. Wou je eerst je dessert (en dan nog één), en dan je hoofdschotel, dan lukte dat ook perfect. En ik kan u zeggen, het eten was daar ook lekker.
Straks zal ik mijn Flickr-site nog wel eens gaan vervuilen met de foto's van het weekend. Het selectieproces kan beginnen.
1 opmerking:
'ooit logeerden we ns in een hotel in zuid-afrika'
hihi, je schrijft dat alsof dat de normaalste zaak ter wereld is. ;)
lucky bastard! :)
Een reactie posten