Die A stond voor SuperAnneke, jaja!
Een ijdeltuit die herkend wordt op straat, dat kan niet goed aflopen. Ik ben de laatste 2 dagen blijkbaar twee keer 'gespot', waarvan één keer terecht. De andere keer bleek een dubbelganger van Jonas aanwezig te zijn in een pizzeria samen met een dubbelganger van Anneke. Die andere keer, in Brugge -ja wat doet Jonas in hemelsnaam in Brugge- was ik het wel.
Wat deden we in Brugge? Gisteren hadden we met een paar mensen van Ehsal een bedrijfsbezoek net over de Franse grens. Na dat geweldig interessante bezoek -en ik spreek hier niet over ironie enzo- hebben we nog een bezoekje gebracht aan Brugge, terwijl we daar toch in de buurt waren. Het bedrijfsbezoek aan een chocoladeverwerkend bedrijf dat "zeevruchten" maakt, was dus overweldigend leuk. We stelden onze saaie vraagjes en kregen dan een rondleiding. Ik kan nu dus precies zeggen hoe ze zo'n simpele zeevrucht in elkaar steken. Zo simpel is dat nu ook weer niet. Diegene die ons de rondleiding gaf beweerde dat hij nog steeds chocolade at, soms zelfs te veel. Heel het bedrijf was in een chocoladegeur gedompeld, we kregen er zowaar honger van. Als toetje mochten we eens proeven en kregen we een zakje mee naar huis. Wij allemaal content natuurlijk.
Net op tijd thuis om naar Anneke te vertrekken. Het was Alex Agnew-time. Ik wist dat hij goed was, ik wist dat hij boertig was. Maar dat hij zo goed en zo boertig was, had ik niet verwacht. 2 Uur zonder pauze staan lullen op een podium en terwijl je publiek permanente lachkrampen bezorgen, je moet het maar kunnen. Als je hem ergens kan meepikken, zeker eens doen dan, het is echt wel de moeite. Ik wou trouwens al spontaan op voorhand beginnen te applaudiseren toen hij over Geert Hoste begon, en gelijk had hij. Hij had trouwens altijd gelijk. Die mens verteld de absurdste dingen, maar overal zit een waarheid in. Hij is mijn nieuwe messias! En bedankt, Anneke, dat ik mee mocht gaan!
Wat deden we in Brugge? Gisteren hadden we met een paar mensen van Ehsal een bedrijfsbezoek net over de Franse grens. Na dat geweldig interessante bezoek -en ik spreek hier niet over ironie enzo- hebben we nog een bezoekje gebracht aan Brugge, terwijl we daar toch in de buurt waren. Het bedrijfsbezoek aan een chocoladeverwerkend bedrijf dat "zeevruchten" maakt, was dus overweldigend leuk. We stelden onze saaie vraagjes en kregen dan een rondleiding. Ik kan nu dus precies zeggen hoe ze zo'n simpele zeevrucht in elkaar steken. Zo simpel is dat nu ook weer niet. Diegene die ons de rondleiding gaf beweerde dat hij nog steeds chocolade at, soms zelfs te veel. Heel het bedrijf was in een chocoladegeur gedompeld, we kregen er zowaar honger van. Als toetje mochten we eens proeven en kregen we een zakje mee naar huis. Wij allemaal content natuurlijk.
Net op tijd thuis om naar Anneke te vertrekken. Het was Alex Agnew-time. Ik wist dat hij goed was, ik wist dat hij boertig was. Maar dat hij zo goed en zo boertig was, had ik niet verwacht. 2 Uur zonder pauze staan lullen op een podium en terwijl je publiek permanente lachkrampen bezorgen, je moet het maar kunnen. Als je hem ergens kan meepikken, zeker eens doen dan, het is echt wel de moeite. Ik wou trouwens al spontaan op voorhand beginnen te applaudiseren toen hij over Geert Hoste begon, en gelijk had hij. Hij had trouwens altijd gelijk. Die mens verteld de absurdste dingen, maar overal zit een waarheid in. Hij is mijn nieuwe messias! En bedankt, Anneke, dat ik mee mocht gaan!
2 opmerkingen:
alex is de max... (alé zijn eerste dvd toch)
alex rocks en brugge is gelijk een vakantiedorp hé met paardjes en kant en chocolade en veel winkeltjes :-) (en jonas, en soms Liese...)
Een reactie posten