Arbeit!

Een mens werkt om geld te verdienen, ik dus ook, nu al zelfs. Ik werk in een marginale omgeving. Niet zozeer de omgeving is marginaal, maar gewoon het werkvolk dat daar rondloopt. Even schetsen ...

De openingszin is elk jaar dezelfde : "En gade naar Werchter dit jaar?" Elk jaar moet ik daar weer "ja" op antwoorden. Tweede zin : "ik ga ook ze dit jaar! twee dagen, zaterdag en zondag". Yeah right, buiten blijven staan dus en een keertje voorbijrijden met z'n fiets bedoelt hij dan. Ik kan me niet voorstellen dat hij ook maar één deftige groep die speelt zou kennen.

Vervolgens gaan we uiteraard over voetbal praten. "Anderlecht gaat kampioen spelen he!". "Ja, Anderlecht gaat kampioen spelen". Tien minuten stilte. "Al veel naar de voetbal gekeken de laatste dagen". Waarop ik uiteraard : "ja, natuurlijk, ik doe niets anders". U ziet het, geweldig boeiende conversaties.

"Aah, gij zijt naar muziek aant luisteren". "Ja, geweldig he". "Wa voor iets is da? Mag ik dat is zien? Amai seg". Nog even bijvertellen dat hij geweldig naar mij opkijkt en enkele jaren geleden veronderstel ik speciaal voor mij kwam pronken met een Mini Disc die hij gekocht had. Toevallig had ik de mijne de week tevoren eens net te veel in het zicht gehouden. Dus volgende week staat ie daar met ook zo'n mp3-Speler, ik voel het gewoon.

Hoogtepunt van de dag: "Kijk hier, mijn horloge van het Luna-Park! Het is een andere ze, de eerste werkte niet. Deze wel!". Waarop ik : "Als ze maar werken he!"

Verder kan ik zeggen dat hij z'n werk verheerlijkt en doet alsof hij een manager is die keer op keer een miljoenencontract binnenhaalt en voor de rest geweldig veel tegen zichzelf praat.

I Love My Job!