Rock Werchter : Dag 3 : Zaterdag 1juli 2006

Hemels, ik sliep zowaar 2,5 uur die nacht! Dat is een vol half uur meer dan de vorige. Het beloofde weer een warme dag te worden. De temperatuur steeg gestaag. Tegen 11 uur gaf de thermometer op een bepaalde plek 36°c aan.

De tamme bende was vandaag redelijk in gang te krijgen. Het beloofde dan ook een mooi dagje te worden. Uit voorzorg voor de immer brandende zon, nam ik een grote handdoek mee. Die hield ik onder de kraantjes met ijskoud water en genoot daarna van de verkoeling. De massa was jaloers, gelukkig ben ik geen egoïst op dat gebied.

Ik was –en ik niet alleen- nogal hoofdpodumgericht op dag 3, waar achtereenvolgens Arsenal (goed maar we hebben ze al beter gezien, misschien is de marquee toch wel beter), Arctic Monkeys (iedereen maar zagen dat ze arrogant zijn, who cares, ze speelden hun muziek en die was super), Kaiser Chiefs (een grote brok energie on stage, wist dat gevoel ook perfect naar de wei over te brengen. Een van de betere concerten op RW 2006), The Raconteurs (Omwille van goed afspraken en het niet nakomen daarvan slechts 5 minuten van gezien. Misschien wel een beetje spijtig. Volgende keer beter) en Franz Ferdinand (Gezien van opzij, standaardstuff. Geen Matinée-gedoe, heel het publiek geschokt. Het was te voorbereid denk ik, iedereen vond het super, maar het kon beter). De zon bleef ons ondertussen enertainen met haar warme stralen, maar zoals eerder gezegd, er was de handdoek.

Daarna eens tijd om de Marquee op te zoeken. Niemand die mee wou. Gelukkig was Sofie daar nog, die gaat overal mee, hoe slecht ze het zelf ook wel zal vinden. Deze keer geen slaag of commentaar voor Jonas. Goldfrapp werd goed bevonden, en geen klein beetje. Het was een zeer geslaagd optreden. Perfect voor in de Marquee. Op de Main zou dit nooit tot z’n recht gekomen zijn. Alleen spijtig (alhoewel …) dat de massa massaal voor Placebo koos en er dus eigenlijk niet al te veel volk kon genieten van het schouwspel. Meer plaats voor ons dus, geen probleem. Als bij toeval kwam ik mijn broer nog eens tegen. Helemaal alleen. Hij was weggelopen van z’n vrienden, want dat waren maar tamme zakken die eigenlijk niet eens in muziek geïnteresseerd waren. Waar kennen we dat van?

De volgende boycot ging richting dEUS. Ik had het gevoel dat er te veel volk zou zijn en dEUS ligt me sowieso al niet echt, dus ik besloot bij die andere groep te blijven, die mij eigenlijk ook niet zo ligt. Sigur Ros met hun onverstaanbaar Ijslands. Ik vreesde dat het allemaal te stil zou zijn, en dat we enkel dEUS zouden horen, maar neen hoor. Die mannen van Sigur Ros hebben wel degelijk ook nummers waar je iets hoort als ze het spelen. Een positieve ervaring. Pas op, straks word ik nog fan ofzo! Spijtige zaak was natuurlijk dat dEUS er echt altijd bovenuit klonk, en dat is niet fijn. Daar dient dringend aan gewerkt te worden, aan dat geluid.

De groep herenigde zich en maakte zich klaar voor een rustige nacht op camping A3. Wederom spijtige zaak, camping A3 zou het nieuws halen die nacht, van stilte was er helemaal geen sprake.

Op een honderdtal meter van ons tentje was er een klein groepje mensen aan het feesten. Één iemand had z’n djembe mee en speelde vrolijke ritmes. Steeds meer mensen sloten aan. Het IQ daalde zienderogen en bereikte een laagtepunt toen iemand het nodig achtte om een halfvol blikje bier door de lucht te laten vliegen. Er zijn twee goede redenen om dat niet te doen. 1. Er zijn al genoeg arme mensen in de wereld die geen proper water hebben, 2. Zoiets doe je niet, zo’n dingen komen hard aan. Na het eerste blikje volgende een tweede, een derde, een vierde en ga zo maar door. Steeds meer en meer. Er kwam ook steeds meer volk op af. Volgens de krant was het een massa van ongeveer 200 mensen. Ik schatte het eerder op een duizendtal, en dat is echt niet overdreven.

Toen ze de blikjes beu waren gingen ze voort met vuilniszakken. Dat komt minder hard aan, maar de kans om te raken is groter en zo’n vuilniszak zit toch meestal vol met vuiligheid. Plezant is dus in principe anders. Wij vonden het uiteraard zeer plezant om toe te kijken. Lang zou dat spelletje echter niet meer duren, want daar was de security! 2 Man sterk en ze gingen ons aanpakken. Veel kans op slagen was er dus niet.

Oplossing : echte politie, inclusief schild en wapenstok. Vergezeld door honden die maar wat te graag eens goed zouden bijten. De massa werd hysterisch toen de politie een uitval deed. Die uitval was misschien maar een meter of 5, maar het pleintje waar het allemaal had plaatsgevonden was toch volledig leeg. Iedereen was weggelopen. Uiteraard kwam iedereen ook terug. Na een uur maakte de politie aanstalten om te vertrekken en raar maar waar, het bleef niet bij aanstalten. Het teken voor de grootste heethoofden om opnieuw te beginnen. De wapenstok kwam wel heel dichtbij voor sommige mensen, al was er niet de intentie om te slaan. Fijne mensen, die politieagenten!